persisteren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From French persister

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

persisteren (past singular persisteerde, past participle gepersisteerd)

  1. to persist, to persevere

Conjugation[edit]

Inflection of persisteren (weak)
infinitive persisteren
past singular persisteerde
past participle gepersisteerd
infinitive persisteren
gerund persisteren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular persisteer persisteerde
2nd person sing. (jij) persisteert persisteerde
2nd person sing. (u) persisteert persisteerde
2nd person sing. (gij) persisteert persisteerde
3rd person singular persisteert persisteerde
plural persisteren persisteerden
subjunctive sing.1 persistere persisteerde
subjunctive plur.1 persisteren persisteerden
imperative sing. persisteer
imperative plur.1 persisteert
participles persisterend gepersisteerd
1) Archaic.

Synonyms[edit]