plastik

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Plastik and pláštík

Indonesian[edit]

Indonesian Wikipedia has an article on:
Wikipedia id

Etymology[edit]

From Dutch plastiek, from French plastique, from Latin plasticus (of molding), from Ancient Greek πλαστικός (plastikós), from πλάσσειν (plássein, to mold, form).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈplast̪ɪk̚]
  • Hyphenation: plas‧tik

Noun[edit]

plastik (plural plastik-plastik, first-person possessive plastikku, second-person possessive plastikmu, third-person possessive plastiknya)

  1. plastic.
    1. A synthetic, solid, hydrocarbon-based polymer, whether thermoplastic or thermosetting.
    2. Any solid but malleable substance.

Affixed terms[edit]

Related terms[edit]

Further reading[edit]


Polish[edit]

Polish Wikipedia has an article on:
Wikipedia pl

Etymology[edit]

Borrowed from English plastic, from Latin plasticus, from Ancient Greek πλάσσειν (plássein).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈplas.tik/
  • (file)
  • Rhymes: -astik
  • Syllabification: plas‧tik

Noun[edit]

plastik m inan

  1. plastic (synthetic thermoplastic polymer)
  2. (colloquial) plastic explosive

Declension[edit]

Derived terms[edit]

adjective

Further reading[edit]

  • plastik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • plastik in Polish dictionaries at PWN

Tagalog[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from English plastic.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈplastik/, [ˈplastɪk]

Noun[edit]

plastik

  1. plastic

Adjective[edit]

plastik

  1. plastic
  2. (figuratively, informal, of a person) insincere; fake

Derived terms[edit]


Tok Pisin[edit]

Etymology[edit]

From English plastic.

Noun[edit]

plastik

  1. plastic; plastic bag

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From French plastique.

Noun[edit]

plastik (definite accusative plastiği, plural plastikler)

  1. plastic (a stiff but usually slightly flexible synthetic material)

Declension[edit]

Inflection
Nominative plastik
Definite accusative plastiği
Singular Plural
Nominative plastik plastikler
Definite accusative plastiği plastikleri
Dative plastiğe plastiklere
Locative plastikte plastiklerde
Ablative plastikten plastiklerden
Genitive plastiğin plastiklerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular plastiğim plastiklerim
2nd singular plastiğin plastiklerin
3rd singular plastiği plastikleri
1st plural plastiğimiz plastiklerimiz
2nd plural plastiğiniz plastikleriniz
3rd plural plastikleri plastikleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular plastiğimi plastiklerimi
2nd singular plastiğini plastiklerini
3rd singular plastiğini plastiklerini
1st plural plastiğimizi plastiklerimizi
2nd plural plastiğinizi plastiklerinizi
3rd plural plastiklerini plastiklerini
Dative
Singular Plural
1st singular plastiğime plastiklerime
2nd singular plastiğine plastiklerine
3rd singular plastiğine plastiklerine
1st plural plastiğimize plastiklerimize
2nd plural plastiğinize plastiklerinize
3rd plural plastiklerine plastiklerine
Locative
Singular Plural
1st singular plastiğimde plastiklerimde
2nd singular plastiğinde plastiklerinde
3rd singular plastiğinde plastiklerinde
1st plural plastiğimizde plastiklerimizde
2nd plural plastiğinizde plastiklerinizde
3rd plural plastiklerinde plastiklerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular plastiğimden plastiklerimden
2nd singular plastiğinden plastiklerinden
3rd singular plastiğinden plastiklerinden
1st plural plastiğimizden plastiklerimizden
2nd plural plastiğinizden plastiklerinizden
3rd plural plastiklerinden plastiklerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular plastiğimin plastiklerimin
2nd singular plastiğinin plastiklerinin
3rd singular plastiğinin plastiklerinin
1st plural plastiğimizin plastiklerimizin
2nd plural plastiğinizin plastiklerinizin
3rd plural plastiklerinin plastiklerinin

References[edit]

  • plastik in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu