Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search



prae- +‎ clūdō.



praeclūdō (present infinitive praeclūdere, perfect active praeclūsī, supine praeclūsum); third conjugation

  1. I close or block
  2. I forbid access to


   Conjugation of praeclūdō (third conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present praeclūdō praeclūdis praeclūdit praeclūdimus praeclūditis praeclūdunt
imperfect praeclūdēbam praeclūdēbās praeclūdēbat praeclūdēbāmus praeclūdēbātis praeclūdēbant
future praeclūdam praeclūdēs praeclūdet praeclūdēmus praeclūdētis praeclūdent
perfect praeclūsī praeclūsistī praeclūsit praeclūsimus praeclūsistis praeclūsērunt, praeclūsēre
pluperfect praeclūseram praeclūserās praeclūserat praeclūserāmus praeclūserātis praeclūserant
future perfect praeclūserō praeclūseris praeclūserit praeclūserimus praeclūseritis praeclūserint
passive present praeclūdor praeclūderis, praeclūdere praeclūditur praeclūdimur praeclūdiminī praeclūduntur
imperfect praeclūdēbar praeclūdēbāris, praeclūdēbāre praeclūdēbātur praeclūdēbāmur praeclūdēbāminī praeclūdēbantur
future praeclūdar praeclūdēris, praeclūdēre praeclūdētur praeclūdēmur praeclūdēminī praeclūdentur
perfect praeclūsus + present active indicative of sum
pluperfect praeclūsus + imperfect active indicative of sum
future perfect praeclūsus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present praeclūdam praeclūdās praeclūdat praeclūdāmus praeclūdātis praeclūdant
imperfect praeclūderem praeclūderēs praeclūderet praeclūderēmus praeclūderētis praeclūderent
perfect praeclūserim praeclūserīs praeclūserit praeclūserīmus praeclūserītis praeclūserint
pluperfect praeclūsissem praeclūsissēs praeclūsisset praeclūsissēmus praeclūsissētis praeclūsissent
passive present praeclūdar praeclūdāris, praeclūdāre praeclūdātur praeclūdāmur praeclūdāminī praeclūdantur
imperfect praeclūderer praeclūderēris, praeclūderēre praeclūderētur praeclūderēmur praeclūderēminī praeclūderentur
perfect praeclūsus + present active subjunctive of sum
pluperfect praeclūsus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present praeclūde praeclūdite
future praeclūditō praeclūditō praeclūditōte praeclūduntō
passive present praeclūdere praeclūdiminī
future praeclūditor praeclūditor praeclūduntor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives praeclūdere praeclūsisse praeclūsūrum esse praeclūdī praeclūsum esse praeclūsum īrī
participles praeclūdēns praeclūsūrus praeclūsus praeclūdendus, praeclūdundus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
praeclūdendī praeclūdendō praeclūdendum praeclūdendō praeclūsum praeclūsū


  • English: preclude
  • Italian: precludere