praedispono

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

From prae- +‎ dispono

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

praedispōnō (present infinitive praedispōnere, perfect active praedisposuī, supine praedispositum); third conjugation

  1. I dispose, distribute or arrange in advance

Inflection[edit]

   Conjugation of praedispono (third conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present praedispōnō praedispōnis praedispōnit praedispōnimus praedispōnitis praedispōnunt
imperfect praedispōnēbam praedispōnēbās praedispōnēbat praedispōnēbāmus praedispōnēbātis praedispōnēbant
future praedispōnam praedispōnēs praedispōnet praedispōnēmus praedispōnētis praedispōnent
perfect praedisposuī praedisposuistī praedisposuit praedisposuimus praedisposuistis praedisposuērunt, praedisposuēre
pluperfect praedisposueram praedisposuerās praedisposuerat praedisposuerāmus praedisposuerātis praedisposuerant
future perfect praedisposuerō praedisposueris praedisposuerit praedisposuerimus praedisposueritis praedisposuerint
passive present praedispōnor praedispōneris, praedispōnere praedispōnitur praedispōnimur praedispōniminī praedispōnuntur
imperfect praedispōnēbar praedispōnēbāris, praedispōnēbāre praedispōnēbātur praedispōnēbāmur praedispōnēbāminī praedispōnēbantur
future praedispōnar praedispōnēris, praedispōnēre praedispōnētur praedispōnēmur praedispōnēminī praedispōnentur
perfect praedispositus + present active indicative of sum
pluperfect praedispositus + imperfect active indicative of sum
future perfect praedispositus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present praedispōnam praedispōnās praedispōnat praedispōnāmus praedispōnātis praedispōnant
imperfect praedispōnerem praedispōnerēs praedispōneret praedispōnerēmus praedispōnerētis praedispōnerent
perfect praedisposuerim praedisposuerīs praedisposuerit praedisposuerīmus praedisposuerītis praedisposuerint
pluperfect praedisposuissem praedisposuissēs praedisposuisset praedisposuissēmus praedisposuissētis praedisposuissent
passive present praedispōnar praedispōnāris, praedispōnāre praedispōnātur praedispōnāmur praedispōnāminī praedispōnantur
imperfect praedispōnerer praedispōnerēris, praedispōnerēre praedispōnerētur praedispōnerēmur praedispōnerēminī praedispōnerentur
perfect praedispositus + present active subjunctive of sum
pluperfect praedispositus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present praedispōne praedispōnite
future praedispōnitō praedispōnitō praedispōnitōte praedispōnuntō
passive present praedispōnere praedispōniminī
future praedispōnitor praedispōnitor praedispōnuntor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives praedispōnere praedisposuisse praedispositūrus esse praedispōnī praedispositus esse praedispositum īrī
participles praedispōnēns praedispositūrus praedispositus praedispōnendus