Jump to content

privatus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology 1

[edit]

Perfect passive participle of prīvō (to bereave, deprive; to free, release).

Participle

[edit]

prīvātus (feminine prīvāta, neuter prīvātum, adverb prīvātim); first/second-declension participle

  1. bereaved, deprived, robbed or stripped of something, having been deprived of something
  2. freed, released, set apart, delivered from something, having been released from
Declension
[edit]

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative prīvātus prīvāta prīvātum prīvātī prīvātae prīvāta
genitive prīvātī prīvātae prīvātī prīvātōrum prīvātārum prīvātōrum
dative prīvātō prīvātae prīvātō prīvātīs
accusative prīvātum prīvātam prīvātum prīvātōs prīvātās prīvāta
ablative prīvātō prīvātā prīvātō prīvātīs
vocative prīvāte prīvāta prīvātum prīvātī prīvātae prīvāta

Adjective

[edit]

prīvātus (feminine prīvāta, neuter prīvātum); first/second-declension adjective

  1. apart from the state; unofficial, private
  2. peculiar, special, personal, individual
Declension
[edit]

First/second-declension adjective.

Descendants
[edit]

Etymology 2

[edit]

From prīvātus, perfect passive participle of prīvō (to bereave, deprive; to free, release).

Noun

[edit]

prīvātus m (genitive prīvātī); second declension

  1. A man holding no political office or associated with the cursus honorum.
  2. A man in a private life, citizen, member of the public.
Declension
[edit]

Second-declension noun.

Descendants
[edit]
  • Oscan: preiuatud (defendant, abl.sg.)

References

[edit]
  • privatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • privatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • Dizionario Latino, Olivetti
  • "privatus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • privatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • private life: vita privata (Senect. 7. 22)
    • a civil case: causa privata

Lithuanian

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin privatus, borrowed via other European languages.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [pʲrʲɪʋɐˈtʊs]
  • Rhymes: -ʊs
  • Syllabification: pri‧va‧tùs

Adjective

[edit]

privatùs m (feminine privati̇̀, neuter privatù)

  1. private (most senses)

Declension

[edit]
Non-pronominal forms of privatùs
positive degree
neuter privatù
masculine feminine
singular plural singular plural
nominative privatùs privãtūs privati̇̀ privãčios
genitive privataũs privačių̃ privačiõs privačių̃
dative privačiám privati̇́ems privãčiai privačióms
accusative privãtų privačiùs privãčią privačiàs
instrumental privačiù privačiai̇̃s privačià privačiomi̇̀s
locative privačiamè privačiuosè privačiojè privačiosè
vocative privatùs privãtūs privati̇̀ privãčios
comparative degree
neuter privačiaũ
masculine feminine
singular plural singular plural
nominative privatèsnis privatesni̇̀ privatèsnė privatèsnės
genitive privatèsnio privatesnių̃ privatesnė̃s privatesnių̃
dative privatesniám privatesni̇́ems privatèsnei privatesnė̃ms
accusative privatèsnį privatesniùs privatèsnę privatesnès
instrumental privatesniù privatesniai̇̃s privatesnè privatesnėmi̇̀s
locative privatesniamè privatesniuosè privatèsnėje privatesnėsè
superlative degree
neuter privačiáusia
masculine feminine
singular plural singular plural
nominative privačiáusias privačiáusi privačiáusia privačiáusios
genitive privačiáusio privačiáusių privačiáusios privačiáusių
dative privačiáusiam privačiáusiems privačiáusiai privačiáusioms
accusative privačiáusią privačiáusius privačiáusią privačiáusias
instrumental privačiáusiu privačiáusiais privačiáusia privačiáusiomis
locative privačiáusiame privačiáusiuose privačiáusioje privačiáusiose
Pronominal forms of privatùs
positive degree
masculine feminine
singular plural singular plural
nominative privatùsis privati̇́eji privačióji privãčiosios
genitive privãčiojo privačių̃jų privačiõsios privačių̃jų
dative privačiájam privati̇́esiems privãčiajai privačiósioms
accusative privãtųjį privačiúosius privãčiąją privačią́sias
instrumental privačiúoju privačiai̇̃siais privačią́ja privačiõsiomis
locative privačiãjame privačiuõsiuose privačiõjoje privačiõsiose
vocative privatùsis privati̇́eji privačióji privãčiosios
comparative degree
masculine feminine
singular plural singular plural
nominative privatesnỹsis privatesni̇́eji privatesnióji privatèsniosios
genitive privatèsniojo privatesnių̃jų privatesniõsios privatesnių̃jų
dative privatesniájam privatesni̇́esiems privatèsniajai privatesniósioms
accusative privatèsnįjį privatesniúosius privatèsniąją privatesnią́sias
instrumental privatesniúoju privatesniai̇̃siais privatesnią́ja privatesniõsiomis
locative privatesniãjame privatesniuõsiuose privatesniõjoje privatesniõsiose
superlative degree
masculine feminine
singular plural singular plural
nominative privačiáusiasis privačiáusieji privačiáusioji privačiáusiosios
genitive privačiáusiojo privačiáusiųjų privačiáusiosios privačiáusiųjų
dative privačiáusiajam privačiáusiesiems privačiáusiajai privačiáusiosioms
accusative privačiáusiąjį privačiáusiuosius privačiáusiąją privačiáusiąsias
instrumental privačiáusiuoju privačiáusiaisiais privačiáusiąja privačiáusiosiomis
locative privačiáusiajame privačiáusiuosiuose privačiáusiojoje privačiáusiosiose

Derived terms

[edit]

Further reading

[edit]
  • privatus”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026
  • privatus”, in Dabartinės lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of contemporary Lithuanian], ekalba.lt, 1954–2026