propageren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

propageren

  1. to propagate

Inflection[edit]

Inflection of propageren (weak)
infinitive propageren
past singular propageerde
past participle gepropageerd
infinitive propageren
gerund propageren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular propageer propageerde
2nd person sing. (jij) propageert propageerde
2nd person sing. (u) propageert propageerde
2nd person sing. (gij) propageert propageerde
3rd person singular propageert propageerde
plural propageren propageerden
subjunctive sing.1 propagere propageerde
subjunctive plur.1 propageren propageerden
imperative sing. propageer
imperative plur.1 propageert
participles propagerend gepropageerd
1) Archaic.