relatief

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

relatief ‎(comparative relatiever, superlative relatiefst)

  1. relative

Declension[edit]

Inflection of relatief
uninflected relatief
inflected relatieve
comparative relatiever
positive comparative superlative
predicative/adverbial relatief relatiever het relatiefst
het relatiefste
indefinite m./f. sing. relatieve relatievere relatiefste
n. sing. relatief relatiever relatiefste
plural relatieve relatievere relatiefste
definite relatieve relatievere relatiefste
partitive relatiefs relatievers

Adverb[edit]

relatief

  1. relatively

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

Related terms[edit]