resteren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

resteren

  1. to remain

Inflection[edit]

Inflection of resteren (weak)
infinitive resteren
past singular resteerde
past participle geresteerd
infinitive resteren
gerund resteren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular resteer resteerde
2nd person sing. (jij) resteert resteerde
2nd person sing. (u) resteert resteerde
2nd person sing. (gij) resteert resteerde
3rd person singular resteert resteerde
plural resteren resteerden
subjunctive sing.1 restere resteerde
subjunctive plur.1 resteren resteerden
imperative sing. resteer
imperative plur.1 resteert
participles resterend geresteerd
1) Archaic.