romantiseren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

romantiseren

  1. to romanticize (US), romanticise (UK)

Inflection[edit]

Inflection of romantiseren (weak)
infinitive romantiseren
past singular romantiseerde
past participle geromantiseerd
infinitive romantiseren
gerund romantiseren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular romantiseer romantiseerde
2nd person sing. (jij) romantiseert romantiseerde
2nd person sing. (u) romantiseert romantiseerde
2nd person sing. (gij) romantiseert romantiseerde
3rd person singular romantiseert romantiseerde
plural romantiseren romantiseerden
subjunctive sing.1 romantisere romantiseerde
subjunctive plur.1 romantiseren romantiseerden
imperative sing. romantiseer
imperative plur.1 romantiseert
participles romantiserend geromantiseerd
1) Archaic.