Irish
Etymology 1
From stán (“tin; tin vessel”) + -igh (verbal suffix).
Verb
stánaigh (present analytic stánaíonn, future analytic stánóidh, verbal noun stánú, past participle stánaithe)
- (transitive) tin-plate, coat with tin
- (transitive) pack in tins, can
Conjugation
|
singular
|
plural
|
relative
|
autonomous
|
first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
indicative
|
present
|
stánaím
|
stánaíonn tú; stánaír†
|
stánaíonn sé, sí
|
stánaímid; stánaíonn muid
|
stánaíonn sibh
|
stánaíonn siad; stánaíd†
|
a stánaíonn; a stánaíos
|
stánaítear
|
past
|
stánaigh mé; stánaíos
|
stánaigh tú; stánaís
|
stánaigh sé, sí
|
stánaíomar; stánaigh muid
|
stánaigh sibh; stánaíobhair
|
stánaigh siad; stánaíodar
|
a stánaigh / ar stánaigh*
|
stánaíodh
|
past habitual
|
stánaínn
|
stánaíteá
|
stánaíodh sé, sí
|
stánaímis; stánaíodh muid
|
stánaíodh sibh
|
stánaídís; stánaíodh siad
|
a stánaíodh / a stánaíodh*
|
stánaítí
|
future
|
stánóidh mé; stánód; stánóchaidh mé†
|
stánóidh tú; stánóir†; stánóchaidh tú†
|
stánóidh sé, sí; stánóchaidh sé, sí†
|
stánóimid; stánóidh muid; stánóchaimid†; stánóchaidh muid†
|
stánóidh sibh; stánóchaidh sibh†
|
stánóidh siad; stánóid†; stánóchaidh siad†
|
a stánóidh; a stánós; a stánóchaidh†; a stánóchas†
|
stánófar; stánóchar†
|
conditional
|
stánóinn; stánóchainn†
|
stánófá; stánóchthá†
|
stánódh sé, sí; stánóchadh sé, sí†
|
stánóimis; stánódh muid; stánóchaimis†; stánóchadh muid†
|
stánódh sibh; stánóchadh sibh†
|
stánóidís; stánódh siad; stánóchadh siad†
|
a stánódh; a stánóchadh† / a stánódh*; a stánóchadh*†
|
stánófaí; stánóchthaí†
|
subjunctive
|
present
|
go stánaí mé; go stánaíod†
|
go stánaí tú; go stánaír†
|
go stánaí sé, sí
|
go stánaímid; go stánaí muid
|
go stánaí sibh
|
go stánaí siad; go stánaíd†
|
—
|
go stánaítear
|
past
|
dá stánaínn
|
dá stánaíteá
|
dá stánaíodh sé, sí
|
dá stánaímis; dá stánaíodh muid
|
dá stánaíodh sibh
|
dá stánaídís; dá stánaíodh siad
|
—
|
dá stánaítí
|
imperative
|
stánaím
|
stánaigh
|
stánaíodh sé, sí
|
stánaímis
|
stánaígí; stánaídh†
|
stánaídís
|
—
|
stánaítear
|
verbal noun
|
stánú
|
past participle
|
stánaithe
|
* indirect relative
† archaic or dialect form
Etymology 2
Adjective
stánaigh
- vocative singular masculine of stánach
- genitive singular masculine of stánach
- (archaic) dative singular feminine of stánach
Etymology 3
Verb
stánaigh (present analytic stánaíonn, future analytic stánóidh, verbal noun stánú, past participle stánaithe)
- (intransitive) Alternative form of stán (“stare”)
Etymology 4
Verb
stánaigh (present analytic stánaíonn, future analytic stánóidh, verbal noun stánú, past participle stánaithe)
- (transitive) Alternative form of stánáil (“beat, trounce; stuff”)
References