tolereren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

tolereren

  1. to tolerate

Inflection[edit]

Inflection of tolereren (weak)
infinitive tolereren
past singular tolereerde
past participle getolereerd
infinitive tolereren
gerund tolereren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular tolereer tolereerde
2nd person sing. (jij) tolereert tolereerde
2nd person sing. (u) tolereert tolereerde
2nd person sing. (gij) tolereert tolereerde
3rd person singular tolereert tolereerde
plural tolereren tolereerden
subjunctive sing.1 tolerere tolereerde
subjunctive plur.1 tolereren tolereerden
imperative sing. tolereer
imperative plur.1 tolereert
participles tolererend getolereerd
1) Archaic.

Related terms[edit]