uitzonderlijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From uitzonderen (to except) +‎ -lijk.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

uitzonderlijk (comparative uitzonderlijker, superlative uitzonderlijkst)

  1. exceptional

Declension[edit]

Derived terms[edit]