uitzonderlijk
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From uitzonderen (“to except”) + -lijk.
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]uitzonderlijk (comparative uitzonderlijker, superlative uitzonderlijkst)
Declension
[edit]| Declension of uitzonderlijk | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | uitzonderlijk | |||
| inflected | uitzonderlijke | |||
| comparative | uitzonderlijker | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | uitzonderlijk | uitzonderlijker | het uitzonderlijkst het uitzonderlijkste | |
| indefinite | m./f. sing. | uitzonderlijke | uitzonderlijkere | uitzonderlijkste |
| n. sing. | uitzonderlijk | uitzonderlijker | uitzonderlijkste | |
| plural | uitzonderlijke | uitzonderlijkere | uitzonderlijkste | |
| definite | uitzonderlijke | uitzonderlijkere | uitzonderlijkste | |
| partitive | uitzonderlijks | uitzonderlijkers | — | |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]- Afrikaans: uitsonderlik