uitzonderen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From uit- +‎ (archaic) zonderen 'to separate'

Verb[edit]

uitzonderen (past singular zonderde uit, past participle uitgezonderd)

  1. to exclude, except
    Een hexaploïde cel is een cel waarvan in de celkern elk chromosoom zes maal voorkomt (geslachtschromosomen uitgezonderd).[1] — A hexaploid cell is a cell for which in the cell nucleus each chromosome occurs six times (sex chromosomes excluded).

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]