verkolen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From ver- +‎ kool.

Verb[edit]

verkolen

  1. to carbonize, to scorch

Inflection[edit]

Inflection of verkolen (weak, prefixed)
infinitive verkolen
past singular verkoolde
past participle verkoold
infinitive verkolen
gerund verkolen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular verkool verkoolde
2nd person sing. (jij) verkoolt verkoolde
2nd person sing. (u) verkoolt verkoolde
2nd person sing. (gij) verkoolt verkoolde
3rd person singular verkoolt verkoolde
plural verkolen verkoolden
subjunctive sing.1 verkole verkoolde
subjunctive plur.1 verkolen verkoolden
imperative sing. verkool
imperative plur.1 verkoolt
participles verkolend verkoold
1) Archaic.

Anagrams[edit]