verslechteren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From ver- +‎ slechter.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

verslechteren (past singular verslechterde, past participle verslechterd)

  1. to worsen, deteriorate

Conjugation[edit]

Inflection of verslechteren (weak, prefixed)
infinitive verslechteren
past singular verslechterde
past participle verslechterd
infinitive verslechteren
gerund verslechteren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular verslechter verslechterde
2nd person sing. (jij) verslechtert verslechterde
2nd person sing. (u) verslechtert verslechterde
2nd person sing. (gij) verslechtert verslechterde
3rd person singular verslechtert verslechterde
plural verslechteren verslechterden
subjunctive sing.1 verslechtere verslechterde
subjunctive plur.1 verslechteren verslechterden
imperative sing. verslechter
imperative plur.1 verslechtert
participles verslechterend verslechterd
1) Archaic.