Jump to content

vieta

From Wiktionary, the free dictionary
See also: vietā and vietä

Italian

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈvjɛ.ta/, /ˈvje.ta/[1]
  • Rhymes: -ɛta, -eta
  • Hyphenation: viè‧ta, vié‧ta

Etymology 1

[edit]

Adjective

[edit]

vieta

  1. feminine singular of vieto

Etymology 2

[edit]

Verb

[edit]

vieta

  1. inflection of vietare:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative

References

[edit]
  1. ^ vieto in Luciano Canepari, Dizionario di Pronuncia Italiana (DiPI)

Anagrams

[edit]

Latvian

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Indo-European *weyh₁- (to pursue, hunt), see also Proto-Slavic *vitati, Proto-Germanic *waiþō.[1]

Pronunciation

[edit]
  • Audio:(file)

Noun

[edit]

vieta f (4th declension)

  1. place, spot, site
  2. position, office, post
  3. space, room
  4. seat (e.g., at the cinema)
  5. passage (in a text)

Declension

[edit]
Declension of vieta (4th)
singular
(vienskaitlis)
plural
(daudzskaitlis)
nominative vieta vietas
genitive vietas vietu
dative vietai vietām
accusative vietu vietas
instrumental vietu vietām
locative vietā vietās
vocative vieta vietas

Derived terms

[edit]

References

[edit]
  1. ^ Pokorny, Julius (1959), Indogermanisches etymologisches Wörterbuch [Indo-European Etymological Dictionary] (in German), volume 3, Bern, München: Francke Verlag, pages 1123-24

Lithuanian

[edit]

Etymology

[edit]

Cognate with Latvian vìeta (place, spot, space) and Proto-Slavic *vitati; see the latter for more.

Pronunciation

[edit]
  • (vie) IPA(key): [vʲɪəˈt̪ɐ]
  • (viẽta) IPA(key): [ˈvʲɪət̪ɐ]

Noun

[edit]

vietà f (plural viẽtos) stress pattern 2 [1]

  1. place[2]
  2. location, venue

Declension

[edit]
Declension of vietà
singular
(vienaskaita)
plural
(daugiskaita)
nominative (vardininkas) vietà viẽtos
genitive (kilmininkas) viẽtos viẽtų
dative (naudininkas) viẽtai viẽtoms
accusative (galininkas) viẽtą vietàs
instrumental (įnagininkas) vietà viẽtomis
locative (vietininkas) viẽtoje viẽtose
vocative (šauksmininkas) viẽta viẽtos

Hyponyms

[edit]

Derived terms

[edit]

(Nouns)

(Adjective)

(Adverbs / Prepositions)

See also

[edit]

References

[edit]
  1. ^ “vieta” in Balčikonis, Juozas et al. (1954), Dabartinės lietuvių kalbos žodynas. Vilnius: Valstybinė politinės ir mokslinės literatūros leidykla.
  2. ^ “vieta” in Martsinkyavitshute, Victoria (1993), Hippocrene Concise Dictionary: Lithuanian-English/English-Lithuanian. New York: Hippocrene Books. →ISBN

Old Czech

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): (13th CE) /ˈʋi̯ɛːta/
  • IPA(key): (15th CE) /ˈviːta/

Verb

[edit]

vieta

  1. second/third-person dual present indicative of věděti
    Synonym: viesta