vloer

Afrikaans

Etymology

From Dutch vloer, from Middle Dutch vloer, from Old Dutch *fluor, from Proto-Germanic *flōraz.

Pronunciation

• IPA^(key): /flur/

Noun

vloer (plural vloere, diminutive vloertjie)

1. A floor.

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /vlur/, [vluːr]

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: vloer
• Rhymes: -ur

Etymology 1

From Middle Dutch vloer, from Old Dutch *fluor, from Proto-Germanic *flōraz.

Noun

vloer m (plural vloeren, diminutive vloertje n)

1. a floor
2. (figuratively) any ground, surface
3. (figuratively) the bottom, lowest level

Derived terms

• badkamervloer
• bedrijfsvloer
• betonvloer
• cementvloer
• dansvloer
• dorsvloer
• ijsvloer
• keukenvloer
• kurkvloer
• mozaïekvloer
• parketvloer
• plankenvloer
• platvloers
• tegelvloer
• vloerbalk
• vloerbedekking
• vloerbrood
• vloerdame
• vloeren
• vloerkleed
• vloermat
• vloermozaïek
• vloertegel
• vloerzand
• vloerzeil
• werkvloer

Descendants

• Afrikaans: vloer
• Berbice Creole Dutch: fluru
• Negerhollands: vloer, vluer, flu
• → Sranan Tongo: flur
  • → Caribbean Javanese: felur, pelur
• Indonesian: plur

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

vloer

1. inflection of vloeren:
   1. first-person singular present indicative
   2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
   3. imperative

Anagrams

• lover

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch *fluor, from Proto-Germanic *flōraz.

Noun

vloer m or f

1. ground
2. floor
3. floor, storey

Inflection

Strong masculine noun

	singular	plural
nominative	vloer	vloere
accusative	vloer	vloere
genitive	vloers	vloere
dative	vloere	vloeren

Strong feminine noun

	singular	plural
nominative	vloer	vloere
accusative	vloer	vloere
genitive	vloer, vloere	vloere
dative	vloer, vloere	vloeren

Descendants

• Dutch: vloer
• Limburgish: Vlǫǫr

Further reading

• “vloer”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “vloer”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN