waarachtig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

waar +‎ -achtig

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

waarachtig ‎(comparative waarachtiger, superlative waarachtigst)

  1. true, genuine, real

Declension[edit]

Inflection of waarachtig
uninflected waarachtig
inflected waarachtige
comparative waarachtiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial waarachtig waarachtiger het waarachtigst
het waarachtigste
indefinite m./f. sing. waarachtige waarachtigere waarachtigste
n. sing. waarachtig waarachtiger waarachtigste
plural waarachtige waarachtigere waarachtigste
definite waarachtige waarachtigere waarachtigste
partitive waarachtigs waarachtigers

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Adverb[edit]

waarachtig

  1. verily
    Jezus antwoordde: ‘Waarachtig, ik verzeker u: niemand kan het koninkrijk van God binnengaan, tenzij hij geboren wordt uit water en geest.[1] — Verily, I assure you: no one can enter the kingdom of God, unless he is born out of water and Spirit.