wieńczyć

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *woyh₁níkos

Proto-Balto-Slavic *waiˀníkas

Proto-Slavic *věnьcь

Old Polish wieniec

Polish wieniec

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Old Polish -ić

Polish -ić

Polish -yć

Polish wieńczyć

From wieniec + -yć.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈvjɛɲ.t͡ʂɘt͡ɕ/
Audio: (file)
Rhymes: -ɛɲt͡ʂɘt͡ɕ
Syllabification: wień‧czyć

Verb

wieńczyć impf (perfective uwieńczyć or zwieńczyć)

(transitive) to crown, to wreath (to place a wreath on one's head)
(transitive) to crown (to form the topmost or finishing part of)
Synonym: koronować
(transitive) to be situated on one's head
(transitive) to crown, to end (a work, action, or series of events) well
- 1897, Szymon Askenazy, “Polityka Encyklopedystów”, in Studya historyczno-krytyczne‎^[1], 2nd edition, Gebethner i Wolff, archived from the original on 11 October 2022, page 66:
  ...istotnie, [Rousseau] ustępem o religii zamyka i wieńczy swe dzieło.
  ...significantly, [Rousseau] closes and crowns his text with a passage about religion.
- 2017 December 18, Jacek Marczyński, “Janusz Wawrowski: Romantyczny nastrój i cygański temperament”, in Rzeczpospolita‎^[2], archived from the original on 11 October 2022:
  Romantyczny nastrój dominuje w środkowej romancy, więc finałowa wirtuozeria cygańska ma efektownie wieńczyć całość.
  A romantic style dominates in the central lyrical section [of the music], so the Gypsy-style virtuosity at the end is supposed to impressively end the whole piece.

Conjugation

Conjugation of *wieńczyć* impf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wieńczyć
present tense	1^st	wieńczę			wieńczymy
	2^nd	wieńczysz			wieńczycie
	3^rd	wieńczy			wieńczą
	impersonal	wieńczy się
past tense	1^st	wieńczyłem, -(e)m wieńczył	wieńczyłam, -(e)m wieńczyła	wieńczyłom, -(e)m wieńczyło	wieńczyliśmy, -(e)śmy wieńczyli	wieńczyłyśmy, -(e)śmy wieńczyły
	2^nd	wieńczyłeś, -(e)ś wieńczył	wieńczyłaś, -(e)ś wieńczyła	wieńczyłoś, -(e)ś wieńczyło	wieńczyliście, -(e)ście wieńczyli	wieńczyłyście, -(e)ście wieńczyły
	3^rd	wieńczył	wieńczyła	wieńczyło	wieńczyli	wieńczyły
	impersonal	wieńczono
future tense	1^st	będę wieńczył, będę wieńczyć	będę wieńczyła, będę wieńczyć	będę wieńczyło, będę wieńczyć	będziemy wieńczyli, będziemy wieńczyć	będziemy wieńczyły, będziemy wieńczyć
	2^nd	będziesz wieńczył, będziesz wieńczyć	będziesz wieńczyła, będziesz wieńczyć	będziesz wieńczyło, będziesz wieńczyć	będziecie wieńczyli, będziecie wieńczyć	będziecie wieńczyły, będziecie wieńczyć
	3^rd	będzie wieńczył, będzie wieńczyć	będzie wieńczyła, będzie wieńczyć	będzie wieńczyło, będzie wieńczyć	będą wieńczyli, będą wieńczyć	będą wieńczyły, będą wieńczyć
	impersonal	będzie wieńczyć się
conditional	1^st	wieńczyłbym, bym wieńczył	wieńczyłabym, bym wieńczyła	wieńczyłobym, bym wieńczyło	wieńczylibyśmy, byśmy wieńczyli	wieńczyłybyśmy, byśmy wieńczyły
	2^nd	wieńczyłbyś, byś wieńczył	wieńczyłabyś, byś wieńczyła	wieńczyłobyś, byś wieńczyło	wieńczylibyście, byście wieńczyli	wieńczyłybyście, byście wieńczyły
	3^rd	wieńczyłby, by wieńczył	wieńczyłaby, by wieńczyła	wieńczyłoby, by wieńczyło	wieńczyliby, by wieńczyli	wieńczyłyby, by wieńczyły
	impersonal	wieńczono by
imperative	1^st	niech wieńczę			wieńczmy
	2^nd	wieńcz			wieńczcie
	3^rd	niech wieńczy			niech wieńczą

active adjectival participle		wieńczący	wieńcząca	wieńczące	wieńczący	wieńczące
passive adjectival participle		wieńczony	wieńczona	wieńczone	wieńczeni	wieńczone
contemporary adverbial participle		wieńcząc
verbal noun		wieńczenie

Derived terms

verbs

uwieńczyć pf, uwieńczać impf
zwieńczyć pf, zwieńczać impf