wyrzec

Polish

Etymology tree

Proto-Indo-European *úd

Proto-Balto-Slavic *ū́

Proto-Slavic *vy-

Old Polish wy-

Polish wy-

Proto-Indo-European *Hrek-der.

Proto-Slavic *reťi

Old Polish rzec

Polish rzec

Polish wyrzec

From wy- + rzec.

wyrzec pf (imperfective wyrzekać)

Conjugation of *wyrzec* pf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wyrzec
future tense	1^st	wyrzekę			wyrzeczemy
	2^nd	wyrzeczesz			wyrzeczecie
	3^rd	wyrzecze			wyrzeką
	impersonal	wyrzecze się
past tense	1^st	wyrzekłem, -(e)m wyrzekł	wyrzekłam, -(e)m wyrzekła	wyrzekłom, -(e)m wyrzekło	wyrzekliśmy, -(e)śmy wyrzekli	wyrzekłyśmy, -(e)śmy wyrzekły
	2^nd	wyrzekłeś, -(e)ś wyrzekł	wyrzekłaś, -(e)ś wyrzekła	wyrzekłoś, -(e)ś wyrzekło	wyrzekliście, -(e)ście wyrzekli	wyrzekłyście, -(e)ście wyrzekły
	3^rd	wyrzekł	wyrzekła	wyrzekło	wyrzekli	wyrzekły
	impersonal	wyrzeczono
conditional	1^st	wyrzekłbym, bym wyrzekł	wyrzekłabym, bym wyrzekła	wyrzekłobym, bym wyrzekło	wyrzeklibyśmy, byśmy wyrzekli	wyrzekłybyśmy, byśmy wyrzekły
	2^nd	wyrzekłbyś, byś wyrzekł	wyrzekłabyś, byś wyrzekła	wyrzekłobyś, byś wyrzekło	wyrzeklibyście, byście wyrzekli	wyrzekłybyście, byście wyrzekły
	3^rd	wyrzekłby, by wyrzekł	wyrzekłaby, by wyrzekła	wyrzekłoby, by wyrzekło	wyrzekliby, by wyrzekli	wyrzekłyby, by wyrzekły
	impersonal	wyrzeczono by
imperative	1^st	niech wyrzekę			wyrzeczmy
	2^nd	wyrzecz			wyrzeczcie
	3^rd	niech wyrzecze			niech wyrzeką

passive adjectival participle		wyrzeczony	wyrzeczona	wyrzeczone	wyrzeczeni	wyrzeczone
anterior adverbial participle		wyrzekłszy
verbal noun		wyrzeczenie

noun