zjałowieć
Appearance
Polish
[edit]Etymology
[edit]From z- + jałowieć. First attested in the 16th century.[1]
Pronunciation
[edit]- Rhymes: -ɔvjɛt͡ɕ
- Syllabification: zja‧ło‧wieć
Verb
[edit]zjałowieć pf (imperfective jałowieć)
- (intransitive, rare) to become barren, to become infertile
- Synonym: wyjałowieć
- (intransitive, rare) to waste; to become barren (to become deprived of something valuable)
- Synonym: wyjałowieć
Conjugation
[edit]References
[edit]- ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “zjałowieć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
Further reading
[edit]- zjałowieć in Polish dictionaries at PWN
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1927), “zjałowieć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 8, Warsaw, page 511
- zjałowieć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego