мой
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Belarusian [edit]
Pronoun [edit]
мой (moj) m
Declension [edit]
| Masc. sg. | Fem. sg. | Neut. sg. | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| nominative | мой | мая | маё | мае |
| genitive | майго | маёй | майго | маіх |
| dative | майму | маёй | майму | маім |
| accusative | мой, майго | маю | маё | мае, маіх |
| instrumental | маім | маёй | маім | маімі |
| prepositional | аб маім | аб маём | аб маім | аб маіх |
See also [edit]
Bulgarian [edit]
Pronoun [edit]
мой (moj) m
See also [edit]
Russian [edit]
Pronunciation [edit]
Etymology 1 [edit]
Pronoun [edit]
мой (moj) m
Declension [edit]
| Masc. sg. | Fem. sg. | Neut. sg. | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| nominative | мой | моя́ | моё | мои́ |
| genitive | моего́ | мое́й | моего́ | мои́х |
| dative | моему́ | мое́й | моему́ | мои́м |
| accusative | мой, моего | мою́ | моё | мои́, мои́х |
| instrumental | мои́м | мое́ю, мое́й | мои́м | мои́ми |
| prepositional | о моём | о мое́й | о моём | о мои́х |
Usage notes [edit]
- The ending -его́ is pronounced as if it were -ево́ (-evó).
See also [edit]
Etymology 2 [edit]
Verb [edit]
мой (moj)
- imperative singular form of мыть