उखा

Sanskrit

Noun

उखा (ukhā) f

1. boiler
2. pot or vessel which can be placed over fire (RV., AV., etc.)
3. part of the leg (Pāṇ., Car.)

Declension

    Feminine ā-stem declension of उखा

	Singular	Dual	Plural
Nominative	उखा (ukhā)	उखे (ukhe)	उखाः (ukhāḥ)
Vocative	उखे (ukhe)	उखे (ukhe)	उखाः (ukhāḥ)
Accusative	उखाम् (ukhām)	उखे (ukhe)	उखाः (ukhāḥ)
Instrumental	उखया (ukhayā)	उखाभ्याम् (ukhābhyām)	उखाभिः (ukhābhiḥ)
Dative	उखायै (ukhāyai)	उखाभ्याम् (ukhābhyām)	उखाभ्यः (ukhābhyaḥ)
Ablative	उखायाः (ukhāyāḥ)	उखाभ्याम् (ukhābhyām)	उखाभ्यः (ukhābhyaḥ)
Genitive	उखायाः (ukhāyāḥ)	उखयोः (ukhayoḥ)	उखानाम् (ukhānām)
Locative	उखायाम् (ukhāyām)	उखयोः (ukhayoḥ)	उखासु (ukhāsu)

References

• Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0172