Iuppiter

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Latin

Wikipedia-logo.png
Wikipedia has an article on:
Wikipedia
Wikipedia-logo.png
Wikipedia has an article on:
Wikipedia

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

The root is from Proto-Indo-European *dyew- (sky) (whence also Latin dīēs). Cognate with Ancient Greek Ζεύς (Zeus), Hittite 𒅆𒍑 (sius), Sanskrit द्यु (dyú). The nominative Iuppiter comes from a vocative combined with Proto-Indo-European *ph₂tḗr (father) (whence also Latin pater), and as such is cognate to Umbrian 𐌓𐌄𐌕𐌀𐌐𐌖𐌈 (iupater).

[edit] Pronunciation

  • IPA: /ˈjup.pi.ter/

[edit] Proper noun

Iuppiter (genitive Iovis); m, third declension

  1. The god Jupiter.
  2. (poetic) The sky.
  3. The planet Jupiter.
    • 1584: Johann Virdung of Hassfurt, De Cognoscendis, et Medendis Morbis ex Corporum Coelestium Positione
      [f. 7r] Ex Peripneumonia, Apoplexia, Pleuriſis cardiaca, Angina, [...] oriuntur.
      [f. 7v] HABENT Namque Planetæ ſpeciales influentias ſuper humani corporis membra ob exiſtentiam eorum in ſignis, vt in Ariete, Saturnus habet pectus. Iupiter ventrem. Mars caput. [etc.]

[edit] Inflection

Number Singular Plural
nominative Iuppiter Iovēs
genitive Iovis Iovum
dative Iovī Iovibus
accusative Iovem Iovēs
ablative Iove Iovibus
vocative Iuppiter Iovēs

[edit] Derived terms

Iuppiter Tonans, late first century statue.
The planet Jupiter.

[edit] See also