lauma

See also Lauma

Finnish

Pronunciation

• Hyphenation: lau‧ma
• Rhymes: -ɑumɑ
• IPA: /ˈlɑumɑ/

Noun

lauma

1. herd, flock
2. crowd, mob

Declension

Declension of lauma (type kala) singular plural nominative lauma laumat genitive lauman laumojen laumain1 partitive laumaa laumoja accusative lauma lauman laumat inessive laumassa laumoissa elative laumasta laumoista illative laumaan laumoihin adessive laumalla laumoilla ablative laumalta laumoilta allative laumalle laumoille essive laumana laumoina translative laumaksi laumoiksi instructive – laumoin abessive laumatta laumoitta comitative – laumoineen 1) Rare.

Synonyms

• (crowd) joukko, väkijoukko

Derived terms

• laumoittain

Compounds

kanalauma karjalauma koiralauma lammaslauma lapsilauma laumaeläin

laumahenki laumaihminen laumasielu laumavaisto porolauma puhvelilauma

sikalauma sikolauma sopulilauma susilauma turistilauma vuohilauma

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈløyːma/

  Rhymes: -øyːma

Verb

lauma weak verb (third person singular past indicative laumaði, supine laumað)

1. (transitive) to sneak, slip

Conjugation

lauma — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að lauma
supine (sagnbót)		laumað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		laumandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég lauma	við laumum	present (nútíð)	ég laumi	við laumum
	þú laumar	þið laumið		þú laumir	þið laumið
	hann, hún, það laumar	þeir, þær, þau lauma		hann, hún, það laumi	þeir, þær, þau laumi
past (þátíð)	ég laumaði	við laumuðum	past (þátíð)	ég laumaði	við laumuðum
	þú laumaðir	þið laumuðuð		þú laumaðir	þið laumuðuð
	hann, hún, það laumaði	þeir, þær, þau laumuðu		hann, hún, það laumaði	þeir, þær, þau laumuðu
imperative (boðháttur)	lauma (þú)	laumið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	laumaðu	laumiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

laumast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að laumast
supine (sagnbót)		laumast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		laumandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég laumast	við laumumst	present (nútíð)	ég laumist	við laumumst
	þú laumast	þið laumist		þú laumist	þið laumist
	hann, hún, það laumast	þeir, þær, þau laumast		hann, hún, það laumist	þeir, þær, þau laumist
past (þátíð)	ég laumaðist	við laumuðumst	past (þátíð)	ég laumaðist	við laumuðumst
	þú laumaðist	þið laumuðust		þú laumaðist	þið laumuðust
	hann, hún, það laumaðist	þeir, þær, þau laumuðust		hann, hún, það laumaðist	þeir, þær, þau laumuðust
imperative (boðháttur)	laumast (þú)	laumist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	laumastu	laumisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Noun

lauma f (genitive singular laumu, uncountable)

1. a card game in which players simultaneously pass a card to the next person, trying to collect a matching set