pingvin
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Danish
[edit] Etymology
Possibly from English penguin.
[edit] Noun
pingvin c. (singular definite pingvinen, plural indefinite pingviner)
[edit] Inflection
Inflection of “pingvin”
| common gender | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative, dative and accusative | pingvin | pingvinen | pingviner | pingvinerne |
| genitive | pingvins | pingvinens | pingviners | pingvinernes |
[edit] Hungarian
[edit] Etymology
From German Pinguin, from French pingouin, from English penguin, of unknown origin.
[edit] Pronunciation
- IPA: /ˈpiŋgvin/
- Hyphenation: ping‧vin
[edit] Noun
pingvin (plural pingvinek)
[edit] Declension
|
declension of pingvin
|
|
possessives of pingvin
|
[edit] Derived terms
[edit] Norwegian
[edit] Noun
pingvin
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Noun
pìngvīn m. (Cyrillic spelling пѝнгвӣн)
[edit] Declension
declension of pingvin
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | pìngvīn | pingvini |
| genitive | pingvína | pingvina |
| dative | pingvinu | pingvinima |
| accusative | pingvina | pingvine |
| vocative | pingvine | pingvini |
| locative | pingvinu | pingvinima |
| instrumental | pingvinom | pingvinima |
[edit] Slovene
[edit] Noun
pingvin m. sg.
[edit] Swedish
[edit] Noun
pingvin