Italian [edit]
Etymology [edit]
From Latin tranquillus (“quiet, calm, still, tranquil”).
Adjective [edit]
tranquillo m (f tranquilla, m plural tranquilli, f plural tranquille)
- calm, sober, tranquil
Derived terms [edit]
Etymology [edit]
From tranquillus (“quiet, calm, still, tranquil”).
Adverb [edit]
tranquillō (comparative tranquillius, superlative tranquillissimē)
- quietly, without disturbance
present active tranquillō, present infinitive tranquillāre, perfect active tranquillāvī, supine tranquillātum.
- I (make) calm or still,
- I compose, tranquillize or tranquillise, calm (down).
Inflection [edit]
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
tranquillō |
tranquillās |
tranquillat |
tranquillāmus |
tranquillātis |
tranquillant |
| future |
tranquillābō |
tranquillābis |
tranquillābit |
tranquillābimus |
tranquillābitis |
tranquillābunt |
| imperfect |
tranquillābam |
tranquillābās |
tranquillābat |
tranquillābāmus |
tranquillābātis |
tranquillābant |
| perfect |
tranquillāvī |
tranquillāvistī |
tranquillāvit |
tranquillāvimus |
tranquillāvistis |
tranquillāvērunt |
| future perfect |
tranquillāverō |
tranquillāveris |
tranquillāverit |
tranquillāverimus |
tranquillāveritis |
tranquillāverint |
| pluperfect |
tranquillāveram |
tranquillāverās |
tranquillāverat |
tranquillāverāmus |
tranquillāverātis |
tranquillāverant |
| passive |
present |
tranquillor |
tranquillāris |
tranquillātur |
tranquillāmur |
tranquillāminī |
tranquillantur |
| future |
tranquillābor |
tranquillāberis |
tranquillābitur |
tranquillābimur |
tranquillābiminī |
tranquillābuntur |
| imperfect |
tranquillābar |
tranquillābāris |
tranquillābātur |
tranquillābāmur |
tranquillābāminī |
tranquillābantur |
| perfect |
Use tranquillātus m, tranquillāta f, tranquillātum n followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use tranquillātus m, tranquillāta f, tranquillātum n followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use tranquillātus m, tranquillāta f, tranquillātum n followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
tranquillem |
tranquillēs |
tranquillet |
tranquillēmus |
tranquillētis |
tranquillent |
| imperfect |
tranquillārem |
tranquillārēs |
tranquillāret |
tranquillārēmus |
tranquillārētis |
tranquillārent |
| perfect |
tranquillāverim |
tranquillāverīs |
tranquillāverit |
tranquillāverīmus |
tranquillāverītis |
tranquillāverint |
| pluperfect |
tranquillāvissem |
tranquillāvissēs |
tranquillāvisset |
tranquillāvissēmus |
tranquillāvissētis |
tranquillāvissent |
| passive |
present |
tranquiller |
tranquillēris |
tranquillētur |
tranquillēmur |
tranquillēminī |
tranquillentur |
| imperfect |
tranquillārer |
tranquillārēris |
tranquillārētur |
tranquillārēmur |
tranquillārēminī |
tranquillārentur |
| perfect |
Use tranquillātus m, tranquillāta f, tranquillātum n followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use tranquillātus m, tranquillāta f, tranquillātum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
tranquillā |
tranquillātō |
tranquillātō |
tranquillāre |
tranquillātor |
tranquillātor |
| plural |
tranquillāte |
tranquillātōte |
tranquillantō |
tranquillāminī |
— |
tranquillantor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
tranquillāre |
tranquillāvisse |
tranquillātūrus esse |
tranquillārī |
tranquillātus esse |
tranquillātum īrī |
| participles |
tranquillāns (tranquillantis) |
— |
tranquillātūrus-ra, -rum |
— |
tranquillātus-a, -um |
tranquillandus-nda, -ndum |
Related terms [edit]
Spanish [edit]
tranquillo m
- knack
- Yo tengo el tranquillo. - I have the knack.