ίππος

See also: ἵππος

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek ἵππος (híppos, “horse”). Sense 4 is a semantic loan from French cheval.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈi.pos/
• Hyphenation: ίπ‧πος

Noun

ίππος • (íppos) m (plural ίπποι)

1. (formal) horse

   Synonyms: άλογο (álogo), άτι (áti)

2. (formal, chess) knight

   Synonym: άλογο (álogo)

3. (gymnastics) pommel horse
5. horsepower

   Synonym: άλογο (álogo)

Declension

Declension of ίππος

	singular	plural
nominative	ίππος (íppos)	ίπποι (íppoi)
genitive	ίππου (íppou)	ίππων (íppon)
accusative	ίππο (íppo)	ίππους (íppous)
vocative	ίππε (íppe)	ίπποι (íppoi)

Related terms

• αφίππευση f (afíppefsi, “dismounting”)
• έφιππος (éfippos, “mounted, trooper”) (noun, adjective)
• ιππασία f (ippasía, “equestrianism, riding”)
• ιππέας m (ippéas, “cavalryman, horseman”)
• ίππευση f (íppefsi, “riding, mounting”)
• ιππεύω (ippévo, “to mount”)
• ιππικό n (ippikó, “cavalry”)
• ιππικός (ippikós, “equestrian, horse”, adjective)
• ιπποδρομία f (ippodromía, “horse race”)
• ιπποπόταμος m (ippopótamos, “hippopotamus”)
• ιππότης m (ippótis, “knight”)

See also

• see: άλογο n (álogo, “horse”)

See also

Chess pieces in Greek · πεσσοί (pessoí) (layout · text)
βασιλιάς (vasiliás)	βασίλισσα (vasílissa)	πύργος (pýrgos)	αξιωματικός (axiomatikós), τρελός (trelós)	ίππος (íppos)	στρατιώτης (stratiótis), πιόνι (pióni)

References

• ίππος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language

Further reading

• ίππος on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el