διάλειμμα

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Ancient Greek[edit]

Etymology[edit]

From δῐᾰλείπω (dialeípō, to cease) +‎ -μα (-ma).

Pronunciation[edit]

 

Noun[edit]

δῐᾰ́λειμμᾰ (diáleimman (genitive δῐᾰλείμμᾰτος); third declension

  1. intervening space, gap
  2. interval, pause

Inflection[edit]

Synonyms[edit]

Related terms[edit]

Descendants[edit]

Further reading[edit]


Greek[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek διάλειμμᾰ (diáleimma). Synchronically analysable as διαλείπω (dialeípo, to cease) +‎ -μα (-ma).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ðiˈalima/, /ˈðʝalima/
  • Homophones: διάλυμα n (diályma) (solution, homogeneous mixture)
  • Hyphenation: δι‧ά‧λειμ‧μα

Noun[edit]

διάλειμμα (diáleimman (plural διαλείμματα)

  1. pause, break (a rest or pause, usually from work)
    Οι μαθητές στο σχολείο κάνουν πέντε διαλείμματα κάθε μέρα.
    Oi mathités sto scholeío kánoun pénte dialeímmata káthe méra.
    Students at school have five breaks daily.
  2. interval of a venue, concert
    Το διάλειμμα της θεατρικής παράστασης διαρκεί δέκα λεπτά.
    To diáleimma tis theatrikís parástasis diarkeí déka leptá.
    The play's interval lasts ten minutes.

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]

  • διάλειμμα in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]