δικός

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Greek[edit]

Etymology[edit]

From Byzantine Greek δικός (dikós), from Ancient Greek ἰδικός (idikós), from Ancient Greek ἴδιος (ídios).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ðiˈkos/
  • Hyphenation: δι‧κός

Pronoun[edit]

δικός (dikósm (feminine δική or δικιά, neuter δικόa possessive adjective

  1. (followed by possessive pronoun) mine, yours, his, hers, its, ours, theirs
    Αυτός είναι δικός μου.
    Aftós eínai dikós mou.
    That's mine.
    Ποια φούστα είναι δικιά σου;
    Poia foústa eínai dikiá sou?
    Which skirt is yours?
    Να η δικιά μου!
    Na i dikiá mou!
    There's mine!
    Αυτές είναι οι δικές μου καραμέλες. Εσύ έφαγες όλες τις δικές σου.
    Aftés eínai oi dikés mou karaméles. Esý éfages óles tis dikés sou.
    Those are my own sweets. You ate all of yours.
  2. (usually preceded by the article and followed by possessive pronoun) my, your, his, her, its, our, their (emphatic form)
    Ο δικός μου σκύλος
    O dikós mou skýlos
    My (own) dog.
    Ποιο είναι καλύτερο, το δικό σου ή το δικό μου σπίτι;
    Poio eínai kalýtero, to dikó sou í to dikó mou spíti?
    Which is better, my house or yours?
    Οι δικοί μου άνθρωποι δεν συμπεριφέρονται έτσι.
    Oi dikoí mou ánthropoi den symperiférontai étsi.
    My people don't behave like that.

Declension[edit]