πρωτο-

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: πρώτο and πρωτό-

Greek[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek πρῶτος (prôtos, first).

Pronunciation[edit]

Prefix[edit]

πρωτο- (proto-)

  1. added before a noun, adjective or verb to create words that indicates something that is the first:
    πρωτο- (proto-) + ‎βουλή (voulí, will, desire) → ‎πρωτοβουλία (protovoulía, initiative)
    πρωτο- (proto-) + ‎γόνος (gónos, offspring) → ‎πρωτόγονος (protógonos, primitive)
    πρωτο- (proto-) + ‎υπουργός (ypourgós, minister) → ‎πρωθυπουργός (prothypourgós, prime minister)
    πρωτο- (proto-) + ‎κόλλα (kólla, glue) → ‎πρωτόκολλο (protókollo, protocol)
    πρωτο- (proto-) + ‎γνωρίζω (gnorízo, to know) → ‎πρωτόγνωρος (protógnoros, unprecedented)
    πρωτο- (proto-) + ‎πόρος (póros, resource) → ‎πρωτοπόρος (protopóros, pioneer)
    πρωτο- (proto-) + ‎τύπος (týpos, type, form) → ‎πρωτότυπος (protótypos, original, prototype)
    πρωτο- (proto-) + ‎φαίνομαι (faínomai, to appear, to be visible) → ‎πρωτοφανής (protofanís, unprecedented)
    πρωτο- (proto-) + ‎Μάιος (Máios, May) → ‎Πρωτομαγιά (Protomagiá, May Day)
    πρωτο- (proto-) + ‎χρονιά (chroniá, year) → ‎Πρωτοχρονιά (Protochroniá, New Year's Day)
  2. added before a verb to create another verb that indicates when it was first done:
    πρωτο- (proto-) + ‎βλέπω (vlépo, to see) → ‎πρωτοβλέπω (protovlépo, to first see)
    πρωτο- (proto-) + ‎μιλώ (miló, to speak) → ‎πρωτομιλώ (protomiló, to first speak)
    πρωτο- (proto-) + ‎μαθαίνω (mathaíno, to learn) → ‎πρωτομαθαίνω (protomathaíno, to first learn)
  3. added before a noun to create words that indicates something is the first phase of a period of history, language, etc; Proto-:
    πρωτο- (proto-) + ‎χριστιανικός (christianikós, Christian) → ‎πρωτοχριστιανικός (protochristianikós, Early Christian)
    πρωτο- (proto-) + ‎αττικός (attikós, Attic) → ‎πρωτοαττικός (protoattikós, Protoattic)

Derived terms[edit]