отърещи

Old Church Slavonic

From отъ- (otŭ-) +‎ рещи (rešti).

отърещи • (otŭrešti) pf

to respond
to forbid
(reflexive) to deny, refuse
- from Vita Methodii, 0500900:
  тъгда не съмѧста сѧ отърещи ни бога ни чѣсарѧ
  tŭgda ne sŭmęsta sę otŭrešti ni boga ni čěsarę
  Then they dared not refuse God or the Emperor
(reflexive) to give up, to renounce
- from Vita Constantini, 0700100-0700120:
  И пакꙑ не по мнѡзѣ врѣмени ѡтрекꙿ се въсего житꙇа сего, сѣде на ѥдиномь мѣстѣ без мльвꙑ и себѣ самомꙋ тъкмо вънемлѥ.
  A short time after he renounced this life entirely, settled in a place away from the tumult and heeded himself alone.

Present tense of *отърещи*
singular						dual						plural
азъ (azŭ)		тꙑ (ty)		тъ (tŭ)		вѣ (vě)		ва (va)		та (ta)		мꙑ (my)		вꙑ (vy)		ти (ti)
отърекѫ сѧ (otŭrekǫ sę)		отъречеши сѧ (otŭrečeši sę)		отъречетъ сѧ (otŭrečetŭ sę)		отъречевѣ сѧ (otŭrečevě sę)		отъречета сѧ (otŭrečeta sę)		отъречете сѧ (otŭrečete sę)		отъречемъ сѧ (otŭrečemŭ sę)		отъречете сѧ (otŭrečete sę)		отърекѫтъ сѧ (otŭrekǫtŭ sę)