բարք

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian բարք (barkʿ); see below.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

բարք (barkʿ)

  1. nature, character, disposition, trait
  2. habit, practice, custom
  3. (in the plural) mores
    բարք ու վարքbarkʿ u varkʿ1) customs, practices; 2) mores, morals and manners

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

The root is բար- (bar-) +‎ (-kʿ), of unknown origin. From the same root are բարի (bari), -բար (-bar), իբր (ibr), երբ (erb).

Noun[edit]

բարք (barkʿpl

  1. manners, morals, custom, disposition, inclination, conduct, manner of acting
    բոյս բարուցboys barucʿnature, character, natural disposition, inclination
    բարք քաղցունքbarkʿ kʿałcʿunkʿgood manners, morals
    անբիծ, անարատ բարքanbic, anarat barkʿpure morals
    խրոխտ բարքxroxt barkʿproud character
    խանգարել, եղծանել զբարսxangarel, ełcanel zbarsto corrupt the morals
    ամոքել զբարսamokʿel zbarsto soften the morals
    յիւրոց բարուցն, ի կամաց բարուցն, կամաւոր բարուք, բարուք յօժարութեանyiwrocʿ barucʿn, i kamacʿ barucʿn, kamawor barukʿ, barukʿ yōžarutʿeanwillingly, spontaneously

Declension[edit]

Usage notes[edit]

The word has the following combining forms: բար- (bar-), բարք- (barkʿ-), բարե- (bare-), բարոյ- (baroy-), բարու- (baru-).

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “բարք”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “բարք”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “բարք”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press