ارتفاع

Arabic

Root
ر ف ع (r f ʕ)
15 terms

Pronunciation

• IPA^(key): /ir.ti.faːʕ/
• Rhymes: -aːʕ

• Audio:

  (file)

Noun

اِرْتِفَاع • (irtifāʕ) m

1. verbal noun of اِرْتَفَعَ (irtafaʕa) (form VIII)
2. being or becoming high in stature or station
3. altitude (of a star, etc)
4. height (of a terrestrial object)

   اِرْتِفَاعُ ٱلْبَيْتِ سِتَّةُ أَمْتَارٍ.

   irtifāʕu l-bayti sittatu ʔamtārin.

   The house is six meters high.

5. increase

Declension

Declension of noun اِرْتِفَاع (irtifāʕ)

singular	basic singular triptote
	indefinite	definite	construct
informal	اِرْتِفَاع irtifāʕ	الِارْتِفَاع al-irtifāʕ	اِرْتِفَاع irtifāʕ
nominative	اِرْتِفَاعٌ irtifāʕun	الِارْتِفَاعُ al-irtifāʕu	اِرْتِفَاعُ irtifāʕu
accusative	اِرْتِفَاعًا irtifāʕan	الِارْتِفَاعَ al-irtifāʕa	اِرْتِفَاعَ irtifāʕa
genitive	اِرْتِفَاعٍ irtifāʕin	الِارْتِفَاعِ al-irtifāʕi	اِرْتِفَاعِ irtifāʕi

Descendants

• → Ottoman Turkish: ارتفاع (irtifa)
  • → Turkish: irtifa
• → Persian: ارتفاع (ertefâ')
  • → Urdu: ارتفاع (irtefā)

Ottoman Turkish

Etymology

Borrowed from Arabic اِرْتِفَاع (irtifāʕ, “height; altitude”).

Noun

ارتفاع • (irtifâ') (definite accusative ارتفاعی (irtifâ'yı), plural ارتفاعات (irtifâât))

1. being or becoming high in stature or station
2. altitude (of a star, etc)
3. height (of a terrestrial object)
4. being removed, taken away, or going away, disappearing (from a place)

Declension

Declension of ارتفاع (irtifâ)

singular plural nominative ارتفاع (irtifâ) ارتفاعلر (irtifâlar) definite accusative ارتفاعیی (irtifâyı) ارتفاعلری (irtifâları) dative ارتفاعیه (irtifâya) ارتفاعلره (irtifâlara) locative ارتفاعده (irtifâda) ارتفاعلرده (irtifâlarda) ablative ارتفاعدن (irtifâdan) ارتفاعلردن (irtifâlardan) genitive ارتفاعنك (irtifânıñ) ارتفاعلرك (irtifâlarıñ) Possessive forms 1st person singular singular plural nominative ارتفاعم (irtifâm) ارتفاعلرم (irtifâlarım) definite accusative ارتفاعمی (irtifâmı) ارتفاعلرمی (irtifâlarımı) dative ارتفاعمه (irtifâma) ارتفاعلرمه (irtifâlarıma) locative ارتفاعمده (irtifâmda) ارتفاعلرمده (irtifâlarımda) ablative ارتفاعمدن (irtifâmdan) ارتفاعلرمدن (irtifâlarımdan) genitive ارتفاعمك (irtifâmıñ) ارتفاعلرمك (irtifâlarımıñ) 2nd person singular singular plural nominative ارتفاعك (irtifâñ) ارتفاعلرك (irtifâlarıñ) definite accusative ارتفاعكی (irtifâñı) ارتفاعلركی (irtifâlarıñı) dative ارتفاعكه (irtifâña) ارتفاعلركه (irtifâlarıña) locative ارتفاعكده (irtifâñda) ارتفاعلركده (irtifâlarıñda) ablative ارتفاعكدن (irtifâñdan) ارتفاعلركدن (irtifâlarıñdan) genitive ارتفاعكك (irtifâñıñ) ارتفاعلركك (irtifâlarıñıñ) 3rd person singular singular plural nominative ارتفاعسی (irtifâsı) ارتفاعلری (irtifâları) definite accusative ارتفاعسنی (irtifâsını) ارتفاعلرینی (irtifâlarını) dative ارتفاعسنه (irtifâsına) ارتفاعلرینه (irtifâlarına) locative ارتفاعسنده (irtifâsında) ارتفاعلرنده (irtifâlarında) ablative ارتفاعسندن (irtifâsından) ارتفاعلرندن (irtifâlarından) genitive ارتفاعسنك (irtifâsınıñ) ارتفاعلرینك (irtifâlarınıñ) 1st person plural singular plural nominative ارتفاعمز (irtifâmız) ارتفاعلرمز (irtifâlarımız) definite accusative ارتفاعمزی (irtifâmızı) ارتفاعلرمزی (irtifâlarımızı) dative ارتفاعمزه (irtifâmıza) ارتفاعلرمزه (irtifâlarımıza) locative ارتفاعمزده (irtifâmızda) ارتفاعلرمزده (irtifâlarımızda) ablative ارتفاعمزدن (irtifâmızdan) ارتفاعلرمزدن (irtifâlarımızdan) genitive ارتفاعمزك (irtifâmızıñ) ارتفاعلرمزك (irtifâlarımızıñ) 2nd person plural singular plural nominative ارتفاعكز (irtifâñız) ارتفاعلركز (irtifâlarıñız) definite accusative ارتفاعكزی (irtifâñızı) ارتفاعلركزی (irtifâlarıñızı) dative ارتفاعكزه (irtifâñıza) ارتفاعلركزه (irtifâlarıñıza) locative ارتفاعكزده (irtifâñızda) ارتفاعلركزده (irtifâlarıñızda) ablative ارتفاعكزدن (irtifâñızdan) ارتفاعلركزدن (irtifâlarıñızdan) genitive ارتفاعكزك (irtifâñızıñ) ارتفاعلركزك (irtifâlarıñızıñ) 3rd person plural singular plural nominative ارتفاعلری (irtifâları) ارتفاعلری (irtifâları) definite accusative ارتفاعلرینی (irtifâlarını) ارتفاعلرینی (irtifâlarını) dative ارتفاعلرینه (irtifâlarına) ارتفاعلرینه (irtifâlarına) locative ارتفاعلرنده (irtifâlarında) ارتفاعلرنده (irtifâlarında) ablative ارتفاعلرندن (irtifâlarından) ارتفاعلرندن (irtifâlarından) genitive ارتفاعلرینك (irtifâlarınıñ) ارتفاعلرینك (irtifâlarınıñ)

Derived terms

• ارتفاع آلمق (irtifâ' almak, “to take the altitude (of a star)”)
• ارتفاع بولمق (irtifâ' bulmak, “to rise up high in altitude”)
• ارتفاع تخته‌سی (irtifâ' tahtası, “quadrant, wooden astrolabe”)
• ارتفاع تهمت (irtifâ' töhmet, “removal of all cause of suspicion”)
• ارتفاع محصول (irtifâ' mahsul, “removal of the cut crops from the fields”)
• غایت ارتفاع (gayet irtifâ', “the meridian altitude, greatest altitude (of a star, etc)”)
• فلك ارتفاع (felek irtifâ', “whose height is like that of the spheres; ie very high”)

Related terms

• ارتفاعا (irtifâen, “in elevation; by height”)

Descendants

• > Turkish: irtifa (inherited)

Further reading

click to expand

• Mallouf, Nassif (1863), “ارتفاع”, in Dictionnaire turc-français, volume I, Paris: Maisonneuve, page 35
• Kélékian, Diran (1911), “ارتفاع”, in Dictionnaire turc-français‎^[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 66b
• Çağbayır, Yaşar (2007), “irtifa”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 2, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2210
• Devellioğlu, Ferit (1962), “istinsâh”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat‎ [Ottoman–Turkish Encyclopedic Dictionary]‎^[2] (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 536
• Nişanyan, Sevan (2002–), “irtifa”, in Nişanyan Sözlük
• Redhouse, James W. (1890), “ارتفاع”, in A Turkish and English Lexicon‎^[3], Constantinople: A. H. Boyajian, page 62

Persian

Etymology

Borrowed from Arabic اِرْتِفَاع (irtifāʕ).

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /ʔir.ti.ˈfaːʔ/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔɪɾ.t̪ʰɪ.fɑ́ːʔ]

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔɪɾ.t̪ʰɪ.fɑ́ːʔ]
  • (Kabuli) IPA^(key): [ʔɪɾ.t̪ʰɪ.fɑ́ː]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [ʔiɾ.t̪ʰi.fɔ́ː]

• (Iran, formal) IPA^(key): [ʔeɹ.t̪ʰe.fɒ́ːʔ]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [ʔiɾ.t̪ʰi.fɔ́ʔ]

• Rhymes: -aːʔ

Readings
Classical reading?	irtifā'
Dari reading?	irtifā'
Iranian reading?	ertefâ'
Tajik reading?	irtifo'

• Audio (Iran):

  (file)

Noun

ارتفاع • (irtifā' / ertefâ') (plural ارتفاعات (irtifā'āt / ertefâ'ât), Tajik spelling иртифоъ)

1. height, altitude (of objects)

   Synonym: بلندی (bolandi)

2. (geography) elevation

   Synonym: فرازا (farâzâ)

3. (music) pitch

   Synonyms: نغمه (naġme), زیروبمی (zirobumi)

Urdu

Etymology

Borrowed from Arabic اِرْتِفَاع (irtifāʕ).

Noun

ارتفاع • (irtefā) ?

1. altitude, height