इतिहास

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Hindi Wikipedia has an article on:

Wikipedia hi

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit इतिहास ‎(itihāsa).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

इतिहास ‎(itihāsm ‎(Urdu spelling اتہاس)

  1. history
    इतिहास का विभाग में पाँच व्याख्याता हैं।
    itihās kā vibhāg mẽ pā̃c vyākhyātā hain.
    There are five lecturers in the history department.
    इतिहास दोहरता है।
    itihās dohartā hai.
    History repeats [itself].

Declension[edit]

Declension of इतिहास
singular plural
direct इतिहास ‎(itihās) इतिहास ‎(itihās)
oblique इतिहास ‎(itihās) इतिहासों ‎(itihāsõ)
vocative इतिहास ‎(itihās) इतिहासो ‎(itihāso)

Related terms[edit]

References[edit]

  • Bahri, Hardev (1989), “इतिहास”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons

Nepali[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit इतिहास ‎(itihāsa).

Noun[edit]

इतिहास ‎(itihās)

  1. history

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Literally इति आस ‎(iti ha āsa, so indeed it was), from अस्ति ‎(ásti, he is).

Noun[edit]

इतिहास ‎(itihāsam

  1. talk
  2. legend
  3. tradition
  4. history

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of इतिहास
Nom. sg. इतिहासः ‎(itihāsaḥ)
Gen. sg. इतिहासस्य ‎(itihāsasya)
Singular Dual Plural
Nominative इतिहासः ‎(itihāsaḥ) इतिहासौ ‎(itihāsau) इतिहासाः ‎(itihāsāḥ)
Vocative इतिहास ‎(itihāsa) इतिहासौ ‎(itihāsau) इतिहासाः ‎(itihāsāḥ)
Accusative इतिहासम् ‎(itihāsam) इतिहासौ ‎(itihāsau) इतिहासान् ‎(itihāsān)
Instrumental इतिहासेन ‎(itihāsena) इतिहासाभ्याम् ‎(itihāsābhyām) इतिहासैः ‎(itihāsaiḥ)
Dative इतिहासाय ‎(itihāsāya) इतिहासाभ्याम् ‎(itihāsābhyām) इतिहासेभ्यः ‎(itihāsebhyaḥ)
Ablative इतिहासात् ‎(itihāsāt) इतिहासाभ्याम् ‎(itihāsābhyām) इतिहासेभ्यः ‎(itihāsebhyaḥ)
Genitive इतिहासस्य ‎(itihāsasya) इतिहासयोः ‎(itihāsayoḥ) इतिहासानाम् ‎(itihāsānām)
Locative इतिहासे ‎(itihāse) इतिहासयोः ‎(itihāsayoḥ) इतिहासेषु ‎(itihāseṣu)

Descendants[edit]