इतिहास

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit इतिहास (itihāsa).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /ɪ.t̪ɪ.ɦɑːs/, [ɪ.t̪ɪ.ɦäːs̪]

Noun[edit]

इतिहास (itihāsm (Urdu spelling اتہاس‎)

  1. history
    इतिहास के विभाग में पाँच व्याख्याता हैं।
    itihās ke vibhāg mẽ pā̃c vyākhyātā ha͠i.
    There are five lecturers in the history department.
    इतिहास दोहरता है।itihās dohartā hai.History repeats [itself].

Declension[edit]

Related terms[edit]

References[edit]


Nepali[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /it̪iɦas/, [it̪(i)jäs]

Etymology[edit]

From Sanskrit इतिहास (itihāsa).

Noun[edit]

इतिहास (itihās)

  1. history

Pali[edit]

Alternative forms[edit]

Noun[edit]

इतिहास m

  1. Devanagari script form of itihāsa (history)

Declension[edit]


Sanskrit[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

Literally, इति आस (iti ha āsa, so indeed it was), from अस्ति (ásti, he is).

Noun[edit]

इतिहास (itihāsam

  1. talk
  2. legend
  3. tradition
  4. history

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of इतिहास
Nom. sg. इतिहासः (itihāsaḥ)
Gen. sg. इतिहासस्य (itihāsasya)
Singular Dual Plural
Nominative इतिहासः (itihāsaḥ) इतिहासौ (itihāsau) इतिहासाः (itihāsāḥ)
Vocative इतिहास (itihāsa) इतिहासौ (itihāsau) इतिहासाः (itihāsāḥ)
Accusative इतिहासम् (itihāsam) इतिहासौ (itihāsau) इतिहासान् (itihāsān)
Instrumental इतिहासेन (itihāsena) इतिहासाभ्याम् (itihāsābhyām) इतिहासैः (itihāsaiḥ)
Dative इतिहासाय (itihāsāya) इतिहासाभ्याम् (itihāsābhyām) इतिहासेभ्यः (itihāsebhyaḥ)
Ablative इतिहासात् (itihāsāt) इतिहासाभ्याम् (itihāsābhyām) इतिहासेभ्यः (itihāsebhyaḥ)
Genitive इतिहासस्य (itihāsasya) इतिहासयोः (itihāsayoḥ) इतिहासानाम् (itihāsānām)
Locative इतिहासे (itihāse) इतिहासयोः (itihāsayoḥ) इतिहासेषु (itihāseṣu)

Descendants[edit]