गणित

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit गणित (gaṇita).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /ɡə.ɳɪt̪/

Noun[edit]

गणित (gaṇitm (Urdu spelling گنت‎)

  1. mathematics

Declension[edit]

Derived terms[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From गण् (gaṇ).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

गणित (gaṇitan

  1. mathematics

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of गणित (gaṇita)
Singular Dual Plural
Nominative गणितम्
gaṇitam
गणिते
gaṇite
गणितानि / गणिता¹
gaṇitāni / gaṇitā¹
Vocative गणित
gaṇita
गणिते
gaṇite
गणितानि / गणिता¹
gaṇitāni / gaṇitā¹
Accusative गणितम्
gaṇitam
गणिते
gaṇite
गणितानि / गणिता¹
gaṇitāni / gaṇitā¹
Instrumental गणितेन
gaṇitena
गणिताभ्याम्
gaṇitābhyām
गणितैः / गणितेभिः¹
gaṇitaiḥ / gaṇitebhiḥ¹
Dative गणिताय
gaṇitāya
गणिताभ्याम्
gaṇitābhyām
गणितेभ्यः
gaṇitebhyaḥ
Ablative गणितात्
gaṇitāt
गणिताभ्याम्
gaṇitābhyām
गणितेभ्यः
gaṇitebhyaḥ
Genitive गणितस्य
gaṇitasya
गणितयोः
gaṇitayoḥ
गणितानाम्
gaṇitānām
Locative गणिते
gaṇite
गणितयोः
gaṇitayoḥ
गणितेषु
gaṇiteṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]

  • Telugu: గణితము (gaṇitamu)

References[edit]