जन

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: जून

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit जन (jana).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

जन (janm

  1. (dialectal) person, people (collectively)
    Synonyms: लोग (log)

Declension[edit]

Declension of जन
Singular Plural
Direct जन (jan) जन (jan)
Oblique जन (jan) जनों (janõ)
Vocative जन (jan) जनो (jano)

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *ĵánHas, from Proto-Indo-European *ǵónh₁os. Cognates include Old Persian 𐏀𐎴 (zana, man; tribe), Avestan 𐬯𐬭𐬬𐬋𐬰𐬀𐬥𐬀 (srwō.zana-, belonging to the race of the horned ones) and Ancient Greek γόνος (gónos, creation).

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /d͡ʑɐ́.n̪ɐ/
  • (Classical) IPA(key): /ˈd͡ʑɐ.n̪ɐ/
  • Adjective[edit]

    जन (jána)

    1. generating

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of जन
    Nom. sg. जनः (janaḥ)
    Gen. sg. जनस्य (janasya)
    Singular Dual Plural
    Nominative जनः (janaḥ) जनौ (janau) जनाः (janāḥ)
    Vocative जन (jana) जनौ (janau) जनाः (janāḥ)
    Accusative जनम् (janam) जनौ (janau) जनान् (janān)
    Instrumental जनेन (janena) जनाभ्याम् (janābhyām) जनैः (janaiḥ)
    Dative जनाय (janāya) जनाभ्याम् (janābhyām) जनेभ्यः (janebhyaḥ)
    Ablative जनात् (janāt) जनाभ्याम् (janābhyām) जनेभ्यः (janebhyaḥ)
    Genitive जनस्य (janasya) जनयोः (janayoḥ) जनानाम् (janānām)
    Locative जने (jane) जनयोः (janayoḥ) जनेषु (janeṣu)
    Feminine ī-stem declension of जन
    Nom. sg. जनी (janī)
    Gen. sg. जन्याः (janyāḥ)
    Singular Dual Plural
    Nominative जनी (janī) जन्यौ (janyau) जन्यः (janyaḥ)
    Vocative जनि (jani) जन्यौ (janyau) जन्यः (janyaḥ)
    Accusative जनीम् (janīm) जन्यौ (janyau) जनीः (janīḥ)
    Instrumental जन्या (janyā) जनीभ्याम् (janībhyām) जनीभिः (janībhiḥ)
    Dative जन्यै (janyai) जनीभ्याम् (janībhyām) जनीभ्यः (janībhyaḥ)
    Ablative जन्याः (janyāḥ) जनीभ्याम् (janībhyām) जनीभ्यः (janībhyaḥ)
    Genitive जन्याः (janyāḥ) जन्योः (janyoḥ) जनीनाम् (janīnām)
    Locative जन्याम् (janyām) जन्योः (janyoḥ) जनीषु (janīṣu)
    Neuter a-stem declension of जन
    Nom. sg. जनम् (janam)
    Gen. sg. जनस्य (janasya)
    Singular Dual Plural
    Nominative जनम् (janam) जने (jane) जनानि (janāni)
    Vocative जन (jana) जने (jane) जनानि (janāni)
    Accusative जनम् (janam) जने (jane) जनानि (janāni)
    Instrumental जनेन (janena) जनाभ्याम् (janābhyām) जनैः (janaiḥ)
    Dative जनाय (janāya) जनाभ्याम् (janābhyām) जनेभ्यः (janebhyaḥ)
    Ablative जनात् (janāt) जनाभ्याम् (janābhyām) जनेभ्यः (janebhyaḥ)
    Genitive जनस्य (janasya) जनयोः (janayoḥ) जनानाम् (janānām)
    Locative जने (jane) जनयोः (janayoḥ) जनेषु (janeṣu)

    Related terms[edit]

    Noun[edit]

    जन (jánam

    1. person, human being, human
      ते जनाः किं वदन्ति?
      te janāḥ kiṃ vadanti?
      What are those people saying?
    2. race, people group
    3. (used collectively) people; subjects
    4. (religion) mortal, common person

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of जन (jána)
    Singular Dual Plural
    Nominative जनः
    jánaḥ
    जनौ
    jánau
    जनाः / जनासः¹
    jánāḥ / jánāsaḥ¹
    Vocative जन
    jána
    जनौ
    jánau
    जनाः / जनासः¹
    jánāḥ / jánāsaḥ¹
    Accusative जनम्
    jánam
    जनौ
    jánau
    जनान्
    jánān
    Instrumental जनेन
    jánena
    जनाभ्याम्
    jánābhyām
    जनैः / जनेभिः¹
    jánaiḥ / jánebhiḥ¹
    Dative जनाय
    jánāya
    जनाभ्याम्
    jánābhyām
    जनेभ्यः
    jánebhyaḥ
    Ablative जनात्
    jánāt
    जनाभ्याम्
    jánābhyām
    जनेभ्यः
    jánebhyaḥ
    Genitive जनस्य
    jánasya
    जनयोः
    jánayoḥ
    जनानाम्
    jánānām
    Locative जने
    jáne
    जनयोः
    jánayoḥ
    जनेषु
    jáneṣu
    Notes
    • ¹Vedic

    Descendants[edit]

    References[edit]

    • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 410