जन

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Noun[edit]

जन ‎(janm

  1. (dialectal) person, people (collectively)

Synonyms[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *janHa-, from Proto-Indo-European *ǵónh₁os. Cognates include Old Persian 𐏀𐎴 ‎(zana, man; tribe), Avestan 𐬯𐬭𐬬𐬋𐬰𐬀𐬥𐬀 ‎(srwō.zana-, belonging to the race of the horned ones) and Ancient Greek γόνος ‎(gónos, creation).

Adjective[edit]

जन ‎(jána)

  1. generating

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of जन
Nom. sg. जनः ‎(janaḥ)
Gen. sg. जनस्य ‎(janasya)
Singular Dual Plural
Nominative जनः ‎(janaḥ) जनौ ‎(janau) जनाः ‎(janāḥ)
Vocative जन ‎(jana) जनौ ‎(janau) जनाः ‎(janāḥ)
Accusative जनम् ‎(janam) जनौ ‎(janau) जनान् ‎(janān)
Instrumental जनेन ‎(janena) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनैः ‎(janaiḥ)
Dative जनाय ‎(janāya) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनेभ्यः ‎(janebhyaḥ)
Ablative जनात् ‎(janāt) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनेभ्यः ‎(janebhyaḥ)
Genitive जनस्य ‎(janasya) जनयोः ‎(janayoḥ) जनानाम् ‎(janānām)
Locative जने ‎(jane) जनयोः ‎(janayoḥ) जनेषु ‎(janeṣu)
Feminine ī-stem declension of जन
Nom. sg. जनी ‎(janī)
Gen. sg. जन्याः ‎(janyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative जनी ‎(janī) जन्यौ ‎(janyau) जन्यः ‎(janyaḥ)
Vocative जनि ‎(jani) जन्यौ ‎(janyau) जन्यः ‎(janyaḥ)
Accusative जनीम् ‎(janīm) जन्यौ ‎(janyau) जनीः ‎(janīḥ)
Instrumental जन्या ‎(janyā) जनीभ्याम् ‎(janībhyām) जनीभिः ‎(janībhiḥ)
Dative जन्यै ‎(janyai) जनीभ्याम् ‎(janībhyām) जनीभ्यः ‎(janībhyaḥ)
Ablative जन्याः ‎(janyāḥ) जनीभ्याम् ‎(janībhyām) जनीभ्यः ‎(janībhyaḥ)
Genitive जन्याः ‎(janyāḥ) जन्योः ‎(janyoḥ) जनीनाम् ‎(janīnām)
Locative जन्याम् ‎(janyām) जन्योः ‎(janyoḥ) जनीषु ‎(janīṣu)
Neuter a-stem declension of जन
Nom. sg. जनम् ‎(janam)
Gen. sg. जनस्य ‎(janasya)
Singular Dual Plural
Nominative जनम् ‎(janam) जने ‎(jane) जनानि ‎(janāni)
Vocative जन ‎(jana) जने ‎(jane) जनानि ‎(janāni)
Accusative जनम् ‎(janam) जने ‎(jane) जनानि ‎(janāni)
Instrumental जनेन ‎(janena) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनैः ‎(janaiḥ)
Dative जना ‎(janā) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनेभ्यः ‎(janebhyaḥ)
Ablative जनात् ‎(janāt) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनेभ्यः ‎(janebhyaḥ)
Genitive जनस्य ‎(janasya) जनयोः ‎(janayoḥ) जनानाम् ‎(janānām)
Locative जने ‎(jane) जनयोः ‎(janayoḥ) जनेषु ‎(janeṣu)

Related terms[edit]

Noun[edit]

जन ‎(jánam

  1. creature, living being, man, person, race
    पञ्च जनास् ‎(páñca jánās) — the five races
    दैव्य जन ‎(daívya jana) or दिव्या जन ‎(divyā́ jana) — divine race
  2. people, subjects (the singular used collectively)
    महत् जन ‎(mahat jana) — many people
  3. (at the end of a compound) denoting one person or a number of persons collectively
    प्रेष्यजन ‎(preṣya-jana) — servants (collectively), household
    बन्धुजन ‎(bandhu-jana) — a kinsman, friend
    सखीजन ‎(sakhī-jana) — a female friends or female friends (collectively)
  4. (at the end of a compound) used with names of people
    अयं जनः ‎(ayaṃ janaḥ), एष जनः ‎(eṣa janaḥ) — this person, these persons, I, we
  5. the person nearest to the speaker
  6. common person, one of the people
  7. the world beyond the Maharloka

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of जन
Nom. sg. जनः ‎(janaḥ)
Gen. sg. जनस्य ‎(janasya)
Singular Dual Plural
Nominative जनः ‎(janaḥ) जनौ ‎(janau) जनाः ‎(janāḥ)
Vocative जन ‎(jana) जनौ ‎(janau) जनाः ‎(janāḥ)
Accusative जनम् ‎(janam) जनौ ‎(janau) जनान् ‎(janān)
Instrumental जनेन ‎(janena) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनैः ‎(janaiḥ)
Dative जनाय ‎(janāya) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनेभ्यः ‎(janebhyaḥ)
Ablative जनात् ‎(janāt) जनाभ्याम् ‎(janābhyām) जनेभ्यः ‎(janebhyaḥ)
Genitive जनस्य ‎(janasya) जनयोः ‎(janayoḥ) जनानाम् ‎(janānām)
Locative जने ‎(jane) जनयोः ‎(janayoḥ) जनेषु ‎(janeṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 410