नीति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit नीति (nīti).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

नीति (nītif

  1. policy, political science
  2. behaviour, conduct, act
    Synonym: आचार (ācār)
  3. ethics, morality

References[edit]


Sanskrit[edit]

Noun[edit]

नीति (nītif

  1. leading, bringing, guidance (L.)
  2. conduct, behaviour
  3. policy, political science, ethics
  4. dependence on (MBh.)
  5. presentation, offering (Pāṇ.)
  6. acquisition (W.)

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of नीति
Nom. sg. नीतिः (nītiḥ)
Gen. sg. नीत्याः / नीतेः (nītyāḥ / nīteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative नीतिः (nītiḥ) नीती (nītī) नीतयः (nītayaḥ)
Vocative नीते (nīte) नीती (nītī) नीतयः (nītayaḥ)
Accusative नीतिम् (nītim) नीती (nītī) नीतीः (nītīḥ)
Instrumental नीत्या (nītyā) नीतिभ्याम् (nītibhyām) नीतिभिः (nītibhiḥ)
Dative नीत्यै / नीतये (nītyai / nītaye) नीतिभ्याम् (nītibhyām) नीतिभ्यः (nītibhyaḥ)
Ablative नीत्याः / नीतेः (nītyāḥ / nīteḥ) नीतिभ्याम् (nītibhyām) नीतिभ्यः (nītibhyaḥ)
Genitive नीत्याः / नीतेः (nītyāḥ / nīteḥ) नीत्योः (nītyoḥ) नीतीनाम् (nītīnām)
Locative नीत्याम् / नीतौ (nītyām / nītau) नीत्योः (nītyoḥ) नीतिषु (nītiṣu)

References[edit]