मनु

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Probably ultimately linked to Proto-Indo-European *man-; compare also *men-. See also मनुष्य (manuṣya), मनस् (manas).

Adjective[edit]

मनु (mánu)

  1. thinking, wise, intelligent

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः (manuḥ)
Gen. sg. मनोः (manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः (manuḥ) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Vocative मनो (mano) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Accusative मनुम् (manum) मनू (manū) मनून् (manūn)
Instrumental मनुना (manunā) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभिः (manubhiḥ)
Dative मनवे (manave) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Ablative मनोः (manoḥ) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Genitive मनोः (manoḥ) मन्वोः (manvoḥ) मनूनाम् (manūnām)
Locative मनौ (manau) मन्वोः (manvoḥ) मनुषु (manuṣu)
Feminine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः (manuḥ)
Gen. sg. मनुवाः/ मनोः (manuvāḥ/ manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः (manuḥ) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Vocative मनो (mano) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Accusative मनुम् (manum) मनू (manū) मनूः (manūḥ)
Instrumental मन्वा (manvā) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभिः (manubhiḥ)
Dative मन्वै / मनवे (manvai / manave) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Ablative मनुवाः/ मनोः (manuvāḥ/ manoḥ) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Genitive मनुवाः/ मनोः (manuvāḥ/ manoḥ) मन्वोः (manvoḥ) मनूनाम् (manūnām)
Locative मन्वाम् / मनौ (manvām / manau) मन्वोः (manvoḥ) मनुषु (manuṣu)
Neuter u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनु (manu)
Gen. sg. मनुनः (manunaḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनु (manu) मनुनी (manunī) मनूनि (manūni)
Vocative मनु (manu) मनुनी (manunī) मनूनि (manūni)
Accusative मनु (manu) मनुनी (manunī) मनूनि (manūni)
Instrumental मनुना (manunā) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभिः (manubhiḥ)
Dative मनुने (manune) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Ablative मनुनः (manunaḥ) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Genitive मनुनः (manunaḥ) मनुनोः (manunoḥ) मनूनाम् (manūnām)
Locative मनुनि (manuni) मनुनोः (manunoḥ) मनुषु (manuṣu)

Noun[edit]

मनु (mánum

  1. man, mankind
  2. Manu, the progenitor of mankind
  3. thought (= मनस् (manas))
  4. a sacred text, prayer, incantation, spell (= मन्त्र (mantra))
  5. a name of Agni
  6. name of Rudra
  7. name of Kṛśā-śva
  8. (in the plural) mental powers

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः (manuḥ)
Gen. sg. मनोः (manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः (manuḥ) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Vocative मनो (mano) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Accusative मनुम् (manum) मनू (manū) मनून् (manūn)
Instrumental मनुना (manunā) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभिः (manubhiḥ)
Dative मनवे (manave) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Ablative मनोः (manoḥ) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Genitive मनोः (manoḥ) मन्वोः (manvoḥ) मनूनाम् (manūnām)
Locative मनौ (manau) मन्वोः (manvoḥ) मनुषु (manuṣu)

Noun[edit]

मनु (mánuf

  1. Manu's wife (= मनावी (manāvī))
  2. Trigonella corniculata

Declension[edit]

Feminine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः (manuḥ)
Gen. sg. मनुवाः/ मनोः (manuvāḥ/ manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः (manuḥ) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Vocative मनो (mano) मनू (manū) मनवः (manavaḥ)
Accusative मनुम् (manum) मनू (manū) मनूः (manūḥ)
Instrumental मन्वा (manvā) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभिः (manubhiḥ)
Dative मन्वै / मनवे (manvai / manave) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Ablative मनुवाः/ मनोः (manuvāḥ/ manoḥ) मनुभ्याम् (manubhyām) मनुभ्यः (manubhyaḥ)
Genitive मनुवाः/ मनोः (manuvāḥ/ manoḥ) मन्वोः (manvoḥ) मनूनाम् (manūnām)
Locative मन्वाम् / मनौ (manvām / manau) मन्वोः (manvoḥ) मनुषु (manuṣu)