मनु

See also: मन, मन्, and मैंने

Hindi

Etymology

Borrowed from Sanskrit मनु (mánu).

Pronunciation

• (Standard Hindi) IPA^(key): /mə.nuː/, [mɐ.nuː]

Proper noun

मनु • (manu) m

1. (Hinduism) Manu

Declension

Declension of मनु (sg-only masc u-stem)

	singular
direct	मनु manu
oblique	मनु manu
vocative	मनु manu

See also

• आदम (ādam, “Adam”)

Old Awadhi

Etymology

Borrowed from Sanskrit मनस् (mánas), from Proto-Indo-European *ménos (“mind”), from *men- (“to think”).

Noun

मनु (manu)

1. mind
   • c. 1500s CE, Tulsīdās, Hanumān Cālīsā:

     श्रीगुरु चरन सरोज रज निज मनु मुकुरु सुधारि

     śrīguru carana saroja raja nija manu mukuru sudhāri

     Cleansing the mirror in the form of my mind with the dust of the lotus-feet of the Guru

Sanskrit

Alternative scripts

Alternative scripts

• মনু (Assamese script)
• ᬫᬦᬸ (Balinese script)
• মনু (Bengali script)
• 𑰦𑰡𑰲 (Bhaiksuki script)
• 𑀫𑀦𑀼 (Brahmi script)
• မနု (Burmese script)
• મનુ (Gujarati script)
• ਮਨੁ (Gurmukhi script)
• 𑌮𑌨𑍁 (Grantha script)
• ꦩꦤꦸ (Javanese script)
• 𑂧𑂢𑂳 (Kaithi script)
• ಮನು (Kannada script)
• មនុ (Khmer script)
• ມນຸ (Lao script)
• മനു (Malayalam script)
• ᠮᠠᠨᡠ (Manchu script)
• 𑘦𑘡𑘳 (Modi script)
• ᠮᠠᠨᠤ (Mongolian script)
• 𑧆𑧁𑧔 (Nandinagari script)
• 𑐩𑐣𑐸 (Newa script)
• ମନୁ (Odia script)
• ꢪꢥꢸ (Saurashtra script)
• 𑆩𑆤𑆶 (Sharada script)
• 𑖦𑖡𑖲 (Siddham script)
• මනු (Sinhalese script)
• 𑩴𑩯𑩒 (Soyombo script)
• 𑚢𑚝𑚰 (Takri script)
• மநு (Tamil script)
• మను (Telugu script)
• มนุ (Thai script)
• མ་ནུ (Tibetan script)
• 𑒧𑒢𑒳 (Tirhuta script)
• 𑨢𑨝𑨃 (Zanabazar Square script)

Etymology

From Proto-Indo-Aryan *mánuṣ, from Proto-Indo-Iranian *mánuš, from Proto-Indo-European *men- (“to think”) and *mon- (“man”). Related to मनुष्य (manuṣyà), मनुस् (mánus), मनस् (mánas).

Pronunciation

• (Vedic) IPA^(key): /mɐ́.nu/
• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /mɐ.n̪u/

Adjective

मनु॑ • (mánu) stem

1. thinking, wise, intelligent

Declension

Masculine u-stem declension of मनु॑

	singular	dual	plural
nominative	मनुः॑ (mánuḥ)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)
accusative	मनु॑म् (mánum)	मनू॑ (mánū)	मनू॑न् (mánūn)
instrumental	मनु॑ना (mánunā)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भिः (mánubhiḥ)
dative	मन॑वे (mánave)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
ablative	मनोः॑ (mánoḥ)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
genitive	मनोः॑ (mánoḥ)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनू॑नाम् (mánūnām)
locative	मनौ॑ (mánau)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनु॑षु (mánuṣu)
vocative	मनो॑ (máno)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)

Feminine u-stem declension of मनु॑

	singular	dual	plural
nominative	मनुः॑ (mánuḥ)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)
accusative	मनु॑म् (mánum)	मनू॑ (mánū)	मनूः॑ (mánūḥ)
instrumental	मन्वा॑ (mánvā)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भिः (mánubhiḥ)
dative	मन॑वे (mánave) मन्वै॑ (mánvai)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
ablative	मनोः॑ (mánoḥ) मन्वाः॑ (mánvāḥ) मन्वै॑¹ (mánvai¹)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
genitive	मनोः॑ (mánoḥ) मन्वाः॑ (mánvāḥ) मन्वै॑¹ (mánvai¹)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनू॑नाम् (mánūnām)
locative	मनौ॑ (mánau) मन्वा॑म् (mánvām)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनु॑षु (mánuṣu)
vocative	मनो॑ (máno)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)

• ¹Brāhmaṇas

Neuter u-stem declension of मनु॑

	singular	dual	plural
nominative	मनु॑ (mánu)	मनु॑नी (mánunī) मन्वी॑¹ (mánvī¹)	मनू॑नि (mánūni) मनु॑¹ (mánu¹) मनू॑¹ (mánū¹)
accusative	मनु॑ (mánu)	मनु॑नी (mánunī) मन्वी॑¹ (mánvī¹)	मनू॑नि (mánūni) मनु॑¹ (mánu¹) मनू॑¹ (mánū¹)
instrumental	मनु॑ना (mánunā)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भिः (mánubhiḥ)
dative	मनु॑ने (mánune) मन॑वे (mánave)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
ablative	मनु॑नः (mánunaḥ) मनोः॑ (mánoḥ)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
genitive	मनु॑नः (mánunaḥ) मनोः॑ (mánoḥ)	मनु॑नोः (mánunoḥ) मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनू॑नाम् (mánūnām)
locative	मनु॑नि (mánuni) मनौ॑ (mánau)	मनु॑नोः (mánunoḥ) मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनु॑षु (mánuṣu)
vocative	मनु॑ (mánu) मनो॑ (máno)	मनु॑नी (mánunī) मन्वी॑¹ (mánvī¹)	मनू॑नि (mánūni) मनु॑¹ (mánu¹) मनू॑¹ (mánū¹)

• ¹Vedic

Noun

मनु॑ • (mánu) stem, m

1. man, mankind

   Synonyms: मनुष्य (manuṣya), पुरुष (puruṣa)

2. Manu, the progenitor of mankind
3. thought (= मनस् (mánas))
4. a sacred text, prayer, incantation, spell (= मन्त्र (mántra))
5. a name of Agni
6. name of Rudra
7. name of Kṛśā-śva
8. (in the plural) mental powers

Declension

Masculine u-stem declension of मनु॑

	singular	dual	plural
nominative	मनुः॑ (mánuḥ)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)
accusative	मनु॑म् (mánum)	मनू॑ (mánū)	मनू॑न् (mánūn)
instrumental	मनु॑ना (mánunā)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भिः (mánubhiḥ)
dative	मन॑वे (mánave)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
ablative	मनोः॑ (mánoḥ)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
genitive	मनोः॑ (mánoḥ)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनू॑नाम् (mánūnām)
locative	मनौ॑ (mánau)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनु॑षु (mánuṣu)
vocative	मनो॑ (máno)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)

Descendants

• → Tamil: மனு (maṉu)

Noun

मनु॑ • (mánu) stem, f

1. Manu's wife (= मनावी (manāvī))
2. cultivated fenugreek (Trigonella balansae, syn. Trigonella corniculata)

Declension

Feminine u-stem declension of मनु॑

	singular	dual	plural
nominative	मनुः॑ (mánuḥ)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)
accusative	मनु॑म् (mánum)	मनू॑ (mánū)	मनूः॑ (mánūḥ)
instrumental	मन्वा॑ (mánvā)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भिः (mánubhiḥ)
dative	मन॑वे (mánave) मन्वै॑ (mánvai)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
ablative	मनोः॑ (mánoḥ) मन्वाः॑ (mánvāḥ) मन्वै॑¹ (mánvai¹)	मनु॑भ्याम् (mánubhyām)	मनु॑भ्यः (mánubhyaḥ)
genitive	मनोः॑ (mánoḥ) मन्वाः॑ (mánvāḥ) मन्वै॑¹ (mánvai¹)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनू॑नाम् (mánūnām)
locative	मनौ॑ (mánau) मन्वा॑म् (mánvām)	मन्वोः॑ (mánvoḥ)	मनु॑षु (mánuṣu)
vocative	मनो॑ (máno)	मनू॑ (mánū)	मन॑वः (mánavaḥ)

• ¹Brāhmaṇas

Further reading

• Monier Williams (1899), “मनु”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 784, column 2.