मनु

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Probably ultimately linked to Proto-Indo-European *man-; compare also *men-. See also मनुष्य ‎(manuṣya), मनस् ‎(manas).

Adjective[edit]

मनु ‎(mánu)

  1. thinking, wise, intelligent

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः ‎(manuḥ)
Gen. sg. मनोः ‎(manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः ‎(manuḥ) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Vocative मनो ‎(mano) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Accusative मनुम् ‎(manum) मनू ‎(manū) मनून् ‎(manūn)
Instrumental मनुना ‎(manunā) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभिः ‎(manubhiḥ)
Dative मनवे ‎(manave) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Ablative मनोः ‎(manoḥ) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Genitive मनोः ‎(manoḥ) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनूनाम् ‎(manūnām)
Locative मनौ ‎(manau) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनुषु ‎(manuṣu)
Feminine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः ‎(manuḥ)
Gen. sg. मनधेन्वाः / मनोः ‎(manadhenvāḥ / manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः ‎(manuḥ) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Vocative मनो ‎(mano) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Accusative मनुम् ‎(manum) मनू ‎(manū) मनूः ‎(manūḥ)
Instrumental मन्वा ‎(manvā) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभिः ‎(manubhiḥ)
Dative मन्वै / मनवे ‎(manvai / manave) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Ablative मनधेन्वाः / मनोः ‎(manadhenvāḥ / manoḥ) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Genitive मनधेन्वाः / मनोः ‎(manadhenvāḥ / manoḥ) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनूनाम् ‎(manūnām)
Locative मन्वाम् / मनौ ‎(manvām / manau) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनुषु ‎(manuṣu)
Neuter u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनु ‎(manu)
Gen. sg. मनुनः ‎(manunaḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनु ‎(manu) मनुनी ‎(manunī) मनूनि ‎(manūni)
Vocative मनु ‎(manu) मनुनी ‎(manunī) मनूनि ‎(manūni)
Accusative मनु ‎(manu) मनुनी ‎(manunī) मनूनि ‎(manūni)
Instrumental मनुना ‎(manunā) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभिः ‎(manubhiḥ)
Dative मनुने ‎(manune) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Ablative मनुनः ‎(manunaḥ) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Genitive मनुनः ‎(manunaḥ) मनुनोः ‎(manunoḥ) मनूनाम् ‎(manūnām)
Locative मनुनि ‎(manuni) मनुनोः ‎(manunoḥ) मनुषु ‎(manuṣu)

Noun[edit]

मनु ‎(mánum

  1. man, mankind
  2. Manu, the progenitor of mankind
  3. thought (= मनस् ‎(manas))
  4. a sacred text, prayer, incantation, spell (= मन्त्र ‎(mantra))
  5. a name of Agni
  6. name of Rudra
  7. name of Kṛśā-śva
  8. (in the plural) mental powers

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः ‎(manuḥ)
Gen. sg. मनोः ‎(manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः ‎(manuḥ) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Vocative मनो ‎(mano) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Accusative मनुम् ‎(manum) मनू ‎(manū) मनून् ‎(manūn)
Instrumental मनुना ‎(manunā) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभिः ‎(manubhiḥ)
Dative मनवे ‎(manave) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Ablative मनोः ‎(manoḥ) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Genitive मनोः ‎(manoḥ) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनूनाम् ‎(manūnām)
Locative मनौ ‎(manau) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनुषु ‎(manuṣu)

Noun[edit]

मनु ‎(mánuf

  1. Manu's wife (= मनावी ‎(manāvī))
  2. Trigonella corniculata

Declension[edit]

Feminine u-stem declension of मनु
Nom. sg. मनुः ‎(manuḥ)
Gen. sg. मनधेन्वाः / मनोः ‎(manadhenvāḥ / manoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मनुः ‎(manuḥ) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Vocative मनो ‎(mano) मनू ‎(manū) मनवः ‎(manavaḥ)
Accusative मनुम् ‎(manum) मनू ‎(manū) मनूः ‎(manūḥ)
Instrumental मन्वा ‎(manvā) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभिः ‎(manubhiḥ)
Dative मन्वै / मनवे ‎(manvai / manave) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Ablative मनधेन्वाः / मनोः ‎(manadhenvāḥ / manoḥ) मनुभ्याम् ‎(manubhyām) मनुभ्यः ‎(manubhyaḥ)
Genitive मनधेन्वाः / मनोः ‎(manadhenvāḥ / manoḥ) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनूनाम् ‎(manūnām)
Locative मन्वाम् / मनौ ‎(manvām / manau) मन्वोः ‎(manvoḥ) मनुषु ‎(manuṣu)