सर्प

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: सुरूप

Hindi[edit]

Hindi Wikipedia has an article on:
Wikipedia hi
सर्प

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit सर्प (sarpá), from Proto-Indo-European *serp-. Doublet of साँप (sā̃p), a tadbhava.

Noun[edit]

सर्प (sarpm (Urdu spelling سرپ‎)

  1. snake

Declension[edit]

Declension of सर्प
Singular Plural
Direct सर्प (sarp) सर्प (sarp)
Oblique सर्प (sarp) सर्पों (sarpõ)
Vocative सर्प (sarp) सर्पो (sarpo)

Synonyms[edit]


Sanskrit[edit]

Alternative scripts[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *sarpás, from Proto-Indo-Iranian *sarpás, from Proto-Indo-European *serp- (to crawl, creep). Cognate with Latin serpēns (serpent), Ancient Greek ἑρπετόν (herpetón).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

सर्प (sarpá)

  1. creeping, crawling, stealing along

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of सर्प
Nom. sg. सर्पः (sarpaḥ)
Gen. sg. सर्पस्य (sarpasya)
Singular Dual Plural
Nominative सर्पः (sarpaḥ) सर्पौ (sarpau) सर्पाः (sarpāḥ)
Vocative सर्प (sarpa) सर्पौ (sarpau) सर्पाः (sarpāḥ)
Accusative सर्पम् (sarpam) सर्पौ (sarpau) सर्पान् (sarpān)
Instrumental सर्पेण (sarpeṇa) सर्पाभ्याम् (sarpābhyām) सर्पैः (sarpaiḥ)
Dative सर्पाय (sarpāya) सर्पाभ्याम् (sarpābhyām) सर्पेभ्यः (sarpebhyaḥ)
Ablative सर्पात् (sarpāt) सर्पाभ्याम् (sarpābhyām) सर्पेभ्यः (sarpebhyaḥ)
Genitive सर्पस्य (sarpasya) सर्पयोः (sarpayoḥ) सर्पाणाम् (sarpāṇām)
Locative सर्पे (sarpe) सर्पयोः (sarpayoḥ) सर्पेषु (sarpeṣu)
Feminine ī-stem declension of सर्प
Nom. sg. सर्पी (sarpī)
Gen. sg. सर्प्याः (sarpyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सर्पी (sarpī) सर्प्यौ (sarpyau) सर्प्यः (sarpyaḥ)
Vocative सर्पि (sarpi) सर्प्यौ (sarpyau) सर्प्यः (sarpyaḥ)
Accusative सर्पीम् (sarpīm) सर्प्यौ (sarpyau) सर्पीः (sarpīḥ)
Instrumental सर्प्या (sarpyā) सर्पीभ्याम् (sarpībhyām) सर्पीभिः (sarpībhiḥ)
Dative सर्प्यै (sarpyai) सर्पीभ्याम् (sarpībhyām) सर्पीभ्यः (sarpībhyaḥ)
Ablative सर्प्याः (sarpyāḥ) सर्पीभ्याम् (sarpībhyām) सर्पीभ्यः (sarpībhyaḥ)
Genitive सर्प्याः (sarpyāḥ) सर्प्योः (sarpyoḥ) सर्पीणाम् (sarpīṇām)
Locative सर्प्याम् (sarpyām) सर्प्योः (sarpyoḥ) सर्पीषु (sarpīṣu)
Neuter a-stem declension of सर्प
Nom. sg. सर्पम् (sarpam)
Gen. sg. सर्पस्य (sarpasya)
Singular Dual Plural
Nominative सर्पम् (sarpam) सर्पे (sarpe) सर्पाणि (sarpāṇi)
Vocative सर्प (sarpa) सर्पे (sarpe) सर्पाणि (sarpāṇi)
Accusative सर्पम् (sarpam) सर्पे (sarpe) सर्पाणि (sarpāṇi)
Instrumental सर्पेण (sarpeṇa) सर्पाभ्याम् (sarpābhyām) सर्पैः (sarpaiḥ)
Dative सर्पाय (sarpāya) सर्पाभ्याम् (sarpābhyām) सर्पेभ्यः (sarpebhyaḥ)
Ablative सर्पात् (sarpāt) सर्पाभ्याम् (sarpābhyām) सर्पेभ्यः (sarpebhyaḥ)
Genitive सर्पस्य (sarpasya) सर्पयोः (sarpayoḥ) सर्पाणाम् (sarpāṇām)
Locative सर्पे (sarpe) सर्पयोः (sarpayoḥ) सर्पेषु (sarpeṣu)


Noun[edit]

सर्प (sarpám

  1. a snake, serpent, serpent-demon (nāga), tortuous motion
  2. a particular constellation (when only the three unfavourable planets are situated in the three kendras)
  3. Mesua ferrea ( <= Mesua roxburghii), the Ceylon ironwood
  4. name of one of the 11 rudras of a rakshasa
  5. (in the plural) name of a particular tribe of mlecchas (formerly kshatriyas and described as wearing beards)
  6. name of the wife of a Rudra

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of सर्प (sarpá)
Singular Dual Plural
Nominative सर्पः
sarpáḥ
सर्पौ
sarpaú
सर्पाः / सर्पासः¹
sarpā́ḥ / sarpā́saḥ¹
Vocative सर्प
sárpa
सर्पौ
sárpau
सर्पाः / सर्पासः¹
sárpāḥ / sárpāsaḥ¹
Accusative सर्पम्
sarpám
सर्पौ
sarpaú
सर्पान्
sarpā́n
Instrumental सर्पेण
sarpéṇa
सर्पाभ्याम्
sarpā́bhyām
सर्पैः / सर्पेभिः¹
sarpaíḥ / sarpébhiḥ¹
Dative सर्पाय
sarpā́ya
सर्पाभ्याम्
sarpā́bhyām
सर्पेभ्यः
sarpébhyaḥ
Ablative सर्पात्
sarpā́t
सर्पाभ्याम्
sarpā́bhyām
सर्पेभ्यः
sarpébhyaḥ
Genitive सर्पस्य
sarpásya
सर्पयोः
sarpáyoḥ
सर्पाणाम्
sarpā́ṇām
Locative सर्पे
sarpé
सर्पयोः
sarpáyoḥ
सर्पेषु
sarpéṣu
Notes
  • ¹Vedic

Noun[edit]

सर्प (sarpán

  1. = सपसामन् (sapa-sāman)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of सर्प (sarpá)
Singular Dual Plural
Nominative सर्पम्
sarpám
सर्पे
sarpé
सर्पाणि / सर्पा¹
sarpā́ṇi / sarpā́¹
Vocative सर्प
sárpa
सर्पे
sárpe
सर्पाणि / सर्पा¹
sárpāṇi / sárpā¹
Accusative सर्पम्
sarpám
सर्पे
sarpé
सर्पाणि / सर्पा¹
sarpā́ṇi / sarpā́¹
Instrumental सर्पेण
sarpéṇa
सर्पाभ्याम्
sarpā́bhyām
सर्पैः / सर्पेभिः¹
sarpaíḥ / sarpébhiḥ¹
Dative सर्पाय
sarpā́ya
सर्पाभ्याम्
sarpā́bhyām
सर्पेभ्यः
sarpébhyaḥ
Ablative सर्पात्
sarpā́t
सर्पाभ्याम्
sarpā́bhyām
सर्पेभ्यः
sarpébhyaḥ
Genitive सर्पस्य
sarpásya
सर्पयोः
sarpáyoḥ
सर्पाणाम्
sarpā́ṇām
Locative सर्पे
sarpé
सर्पयोः
sarpáyoḥ
सर्पेषु
sarpéṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]