Jump to content

கொல்

From Wiktionary, the free dictionary
See also: கொள்

Tamil

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /kɔl/
  • Audio:(file)

Etymology 1

[edit]

    Inherited from Proto-Dravidian *kol- (to kill).

    Alternative forms

    [edit]

    Verb

    [edit]

    கொல் (kol) (transitive)

    1. to kill, slay, murder
      Synonym: வதை (vatai)
      எறும்பைக் கொல்லமாட்டேன்‌, கவலை வேண்டாம்.
      eṟumpaik kollamāṭṭēṉ‌, kavalai vēṇṭām.
      I won’t kill the ant, don’t worry.
    2. to destroy, ruin
      Synonym: அழி (aḻi)
    3. to fell, cut down
      Synonym: வெட்டு (veṭṭu)
    4. to reap, as the heads of grain
      Synonym: கொய் (koy)
    5. to afflict, tease
      Synonyms: அறு (aṟu), படுத்து (paṭuttu), பாதி (pāti)
    6. to neutralize metallic properties by oxidation
    Conjugation
    [edit]
    Derived terms
    [edit]

    Noun

    [edit]

    கொல் (kol)

    1. the act of killing, murdering
      Synonym: கொலை (kolai)
    2. affliction
      Synonym: வருத்தம் (varuttam)
    Declension
    [edit]
    l-stem declension of கொல் (kol)
    singular plural
    nominative கொல்
    kol
    கொற்கள்
    koṟkaḷ
    vocative கொல்லே
    kollē
    கொற்களே
    koṟkaḷē
    accusative கொல்லை
    kollai
    கொற்களை
    koṟkaḷai
    dative கொல்லுக்கு
    kollukku
    கொற்களுக்கு
    koṟkaḷukku
    benefactive கொல்லுக்காக
    kollukkāka
    கொற்களுக்காக
    koṟkaḷukkāka
    genitive 1 கொல்லுடைய
    kolluṭaiya
    கொற்களுடைய
    koṟkaḷuṭaiya
    genitive 2 கொல்லின்
    kolliṉ
    கொற்களின்
    koṟkaḷiṉ
    locative 1 கொல்லில்
    kollil
    கொற்களில்
    koṟkaḷil
    locative 2 கொல்லிடம்
    kolliṭam
    கொற்களிடம்
    koṟkaḷiṭam
    sociative 1 கொல்லோடு
    kollōṭu
    கொற்களோடு
    koṟkaḷōṭu
    sociative 2 கொல்லுடன்
    kolluṭaṉ
    கொற்களுடன்
    koṟkaḷuṭaṉ
    instrumental கொல்லால்
    kollāl
    கொற்களால்
    koṟkaḷāl
    ablative கொல்லிலிருந்து
    kolliliruntu
    கொற்களிலிருந்து
    koṟkaḷiliruntu

    Etymology 2

    [edit]

    Inherited from Proto-Dravidian *kol (smithy), cognate with Toda கொலேல் (kolēl, smithy). Compare கோல் (kōl).

    Noun

    [edit]

    கொல் (kol)

    1. working in iron
    2. brass or iron bar nailed across a door or gate
    3. blacksmith
      Synonym: கொல்லன் (kollaṉ)
    4. lock
      Synonym: பூட்டு (pūṭṭu)
    5. iron
      Synonym: இரும்பு (irumpu)
    6. metal
      Synonym: உலோகம் (ulōkam)
    Declension
    [edit]
    l-stem declension of கொல் (kol)
    singular plural
    nominative கொல்
    kol
    கொற்கள்
    koṟkaḷ
    vocative கொல்லே
    kollē
    கொற்களே
    koṟkaḷē
    accusative கொல்லை
    kollai
    கொற்களை
    koṟkaḷai
    dative கொல்லுக்கு
    kollukku
    கொற்களுக்கு
    koṟkaḷukku
    benefactive கொல்லுக்காக
    kollukkāka
    கொற்களுக்காக
    koṟkaḷukkāka
    genitive 1 கொல்லுடைய
    kolluṭaiya
    கொற்களுடைய
    koṟkaḷuṭaiya
    genitive 2 கொல்லின்
    kolliṉ
    கொற்களின்
    koṟkaḷiṉ
    locative 1 கொல்லில்
    kollil
    கொற்களில்
    koṟkaḷil
    locative 2 கொல்லிடம்
    kolliṭam
    கொற்களிடம்
    koṟkaḷiṭam
    sociative 1 கொல்லோடு
    kollōṭu
    கொற்களோடு
    koṟkaḷōṭu
    sociative 2 கொல்லுடன்
    kolluṭaṉ
    கொற்களுடன்
    koṟkaḷuṭaṉ
    instrumental கொல்லால்
    kollāl
    கொற்களால்
    koṟkaḷāl
    ablative கொல்லிலிருந்து
    kolliliruntu
    கொற்களிலிருந்து
    koṟkaḷiliruntu
    Derived terms
    [edit]

    Etymology 3

    [edit]

    Particle

    [edit]

    கொல் (kol)

    1. an affix implying doubt.
    2. a poetic expletive.

    References

    [edit]

    Further reading

    [edit]