-α

See also: ἁ, ἆ, ἅ, ἀ-, ά, ά-, and α-

Ancient Greek

Etymology 1

From Proto-Hellenic *-ā́, from Proto-Indo-European *-éh₂. Cognate with Latin feminine -a, from Old Latin and Proto-Italic *-ā (both in names and adjectives).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /aː/ → /a/ → /a/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /aː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /a/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a/

Suffix

-ᾱ • (-ā) f (genitive -ᾱς); first declension

2. Earlier form of -η (-ē).

   ‎ᾰ̓γείρω (ăgeírō, “to gather”) + ‎-α (-a) → ‎ᾰ̓γορᾱ́ (ăgorā́)

Usage notes

• Earlier -ᾱ (-ā) is retained in certain dialects, and in Attic after ε, ι and ρ, whence -εᾱ (-eā), -ιᾱ (-iā) and -ρᾱ (-rā).

Derived terms

Ancient Greek terms suffixed with -α (o-grade)

ἀγορά

ἐπιφορά

Etymology 2

Uncertain. Some proposals have been:

• from the neuter accusative plural ending -ᾰ (-ă)
• from Proto-Indo-European *-n̥
• from Proto-Indo-European *-a

Or from a combination of those.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /a/ → /a/ → /a/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /a/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /a/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a/

Suffix

-ᾰ • (-ă)

2. Added to adjectival roots to form an adverb: -ly

   ‎σᾰφ-ής (săph-ḗs, “clear”) + ‎-ᾰ (-ă) → ‎σᾰ́φᾰ (sắphă, “clearly”)

Derived terms

Ancient Greek terms suffixed with -α (adverb)

ἥκιστα

σάφα

Greek

Suffix

-α • (-a)

1. used with a noun to form an augmentative:

   ‎μπουκάλι (boukáli, “bottle”) + ‎-α (-a) → ‎μπουκάλα (boukála, “large bottle”)

2. added to adjectival roots to form an adverb:

   ‎γρήγορος (grígoros, “quick”) + ‎-α (-a) → ‎γρήγορα (grígora, “quickly”)

3. to form the feminine:

   ‎δούλος (doúlos, “male slave”) + ‎-α (-a) → ‎δούλα (doúla, “female slave”)

4. an inflectional ending, some examples:

   ‎καρότο (karóto, “carrot”) + ‎-α (-a) → ‎καρότα (karóta, “carrots”, plural case forms)

   ‎φύλακας (fýlakas, “guard”) + ‎-α (-a) → ‎φύλακα (fýlaka, single case forms)

Derived terms

Greek terms suffixed with -α

αέναα

αλάνα

αργά

αριστερά

αρκετά

ασπραγκαθιά

αυθαίρετα

βέβαια

βρακοζώνα

γλύκα

γλυκά

γρήγορα

δούλα

έγκαιρα

ειδικά

ενάντια

επανειλημμένα

κολοχτύπα

κουτάλα

κουτσομπόλα

μανσέτα

μπουκάλα

νοσοκόμα

ντουλάπα

ξενοδόχα

ρουτίνα

σούρουπα

στάλα

στάμνα

στοίβα

τρέλα

χοντροκώλα