aanvullen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From aan +‎ vullen.

Verb[edit]

aanvullen

  1. (transitive) to supplement
  2. (transitive) to complement, to complete

Inflection[edit]

Inflection of aanvullen (weak, separable)
infinitive aanvullen
past singular vulde aan
past participle aangevuld
infinitive aanvullen
gerund aanvullen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular vul aan vulde aan aanvul aanvulde
2nd person sing. (jij) vult aan vulde aan aanvult aanvulde
2nd person sing. (u) vult aan vulde aan aanvult aanvulde
2nd person sing. (gij) vult aan vulde aan aanvult aanvulde
3rd person singular vult aan vulde aan aanvult aanvulde
plural vullen aan vulden aan aanvullen aanvulden
subjunctive sing.1 vulle aan vulde aan aanvulle aanvulde
subjunctive plur.1 vullen aan vulden aan aanvullen aanvulden
imperative sing. vul aan
imperative plur.1 vult aan
participles aanvullend aangevuld
1) Archaic.

Anagrams[edit]