afdalen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From af +‎ dalen.

Verb[edit]

afdalen

  1. (intransitive) to descend

Inflection[edit]

Inflection of afdalen (weak, separable)
infinitive afdalen
past singular daalde af
past participle afgedaald
infinitive afdalen
gerund afdalen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular daal af daalde af afdaal afdaalde
2nd person sing. (jij) daalt af daalde af afdaalt afdaalde
2nd person sing. (u) daalt af daalde af afdaalt afdaalde
2nd person sing. (gij) daalt af daalde af afdaalt afdaalde
3rd person singular daalt af daalde af afdaalt afdaalde
plural dalen af daalden af afdalen afdaalden
subjunctive sing.1 dale af daalde af afdale afdaalde
subjunctive plur.1 dalen af daalden af afdalen afdaalden
imperative sing. daal af
imperative plur.1 daalt af
participles afdalend afgedaald
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]