afhalen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From af +‎ halen.

Verb[edit]

afhalen

  1. (transitive) to pick up, take away (of e.g. a placed order)

Inflection[edit]

Inflection of afhalen (weak, separable)
infinitive afhalen
past singular haalde af
past participle afgehaald
infinitive afhalen
gerund afhalen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular haal af haalde af afhaal afhaalde
2nd person sing. (jij) haalt af haalde af afhaalt afhaalde
2nd person sing. (u) haalt af haalde af afhaalt afhaalde
2nd person sing. (gij) haalt af haalde af afhaalt afhaalde
3rd person singular haalt af haalde af afhaalt afhaalde
plural halen af haalden af afhalen afhaalden
subjunctive sing.1 hale af haalde af afhale afhaalde
subjunctive plur.1 halen af haalden af afhalen afhaalden
imperative sing. haal af
imperative plur.1 haalt af
participles afhalend afgehaald
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]