Jump to content

alem

From Wiktionary, the free dictionary
See also: 'alem, além, aləm, âlem, and -alem

Albanian

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Ottoman Turkish اعلم (alem), from Arabic عَلَم (ʕalam).

Noun

[edit]

além m

  1. world
  2. mankind

Declension

[edit]
Declension of alem
singular
indefinite definite
nominative alem alemi
accusative alemin
dative/ablative alemi alemit

Further reading

[edit]
  • FGJSSH: Fjalor i gjuhës së sotme shqipe [Dictionary of the modern Albanian language]‎[1], 1980
  • alem”, in FGJSH: Fjalor i gjuhës shqipe [Dictionary of the Albanian language] (in Albanian), 2006

Ao

[edit]

Etymology 1

[edit]

    From Proto-Sino-Tibetan *pV-rim (to distribute).

    Pronunciation

    [edit]
    • (Chungli) IPA(key): /a˧.lɯm˧/, [a˧.lɯm˧]

    Verb

    [edit]

    alem

    1. (Chungli) to divide, apportion
    Inflection
    [edit]
    Inflection of alem (Chungli)
    Affirmative Negative
    Past Simple alem malem
    Perfect lemogo melemogo
    Present Simple alemer malemer
    Progressive lemdar
    lemdagi
    melemdar
    melemdagi
    Future/infinitive alemtsü malemtsü
    Imperative lemang talem
    Present participle lema melemi
    Conditional lemra
    lemrabang
    melemra
    melemrabang
    Derived terms
    [edit]

    Etymology 2

    [edit]

      From Proto-Central Naga *lVm, from Proto-Sino-Tibetan *lum (warm).

      Pronunciation

      [edit]
      • (Chungli) IPA(key): /a˧.lɯm˧/, [a˧.lɯm˧]

      Verb

      [edit]

      alem

      1. (Chungli) to be warm
      Inflection
      [edit]
      Inflection of alem (Chungli)
      Affirmative Negative
      Past Simple alem malem
      Perfect lemogo melemogo
      Present Simple alemer malemer
      Progressive lemdar
      lemdagi
      melemdar
      melemdagi
      Future/infinitive alemtsü malemtsü
      Imperative lemang talem
      Present participle lema melemi
      Conditional lemra
      lemrabang
      melemra
      melemrabang

      Further reading

      [edit]
      • Bruhn, Daniel Wayne (2014), A Phonological Reconstruction of Proto-Central Naga[2], Berkeley: University of California, pages 99, 221
      • Clark, Mary M. (1893), Ao Naga grammar with illustrative phrases and vocabulary, Molung: Assam Secretariat Printing Office, page 176

      Crimean Tatar

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Arabic عَلَم (ʕalam).

      Noun

      [edit]

      alem

      1. world, universe
      2. society, people
      3. crescent on the mosque
      4. coat of arms

      Declension

      [edit]
      Declension of alem
      singular plural
      nominative alem alemler
      genitive alemniñ alemlerniñ
      dative alemge alemlerge
      accusative alemni alemlerni
      locative alemde alemlerde
      ablative alemden alemlerden

      Derived terms

      [edit]

      References

      [edit]

      Indonesian

      [edit]

      Pronunciation

      [edit]

      Verb

      [edit]

      alem

      1. spoil (Can we verify(+) this sense?)

      Further reading

      [edit]

      Ngaju

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      Akin to Malay malam and Tetum kalan.

      Noun

      [edit]

      alem

      1. night

      Portuguese

      [edit]

      Etymology 1

      [edit]

      Verb

      [edit]

      alem

      1. inflection of alar:
        1. third-person plural present subjunctive
        2. third-person plural imperative

      Etymology 2

      [edit]

      Adverb

      [edit]

      alem (not comparable)

      1. pre-reform spelling (used until 1943 in Brazil and 1911 in Portugal) of além

      Noun

      [edit]

      alem m (plural alens)

      1. pre-reform spelling (used until 1943 in Brazil and 1911 in Portugal) of além

      Romanian

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      Borrowed from Ottoman Turkish اعلم (alem), from Arabic عَلَم (ʕalam).

      Noun

      [edit]

      alem n (uncountable)

      1. Ottoman flag

      Declension

      [edit]
      singular only indefinite definite
      nominative-accusative alem alemul
      genitive-dative alem alemului
      vocative alemule

      Sakizaya

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Proto-Austronesian *qaʀəm.

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /a.ˈləm/, [a.ˈləm]

      Noun

      [edit]

      alem

      1. pangolin

      Serbo-Croatian

      [edit]

      Etymology 1

      [edit]

      It may be connected with Greek ἀδάμας (adámas, diamond), or come from Old French alemande.[1] Alternatively from Ottoman Turkish, from Arabic عَلَم (ʕalam, sign, token; symbol; banner).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /ǎlem/
      • Hyphenation: a‧lem

      Noun

      [edit]

      àlem m inan (Cyrillic spelling а̀лем)

      1. (regional) jewel, gem
      Derived terms
      [edit]

      Etymology 2

      [edit]

      Borrowed from Ottoman Turkish عالم (alem), from Arabic عَالَم (ʕālam, world).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /ǎːlem/
      • Hyphenation: a‧lem

      Noun

      [edit]

      álem m inan (Cyrillic spelling а́лем)

      1. world

      References

      [edit]
      1. ^ Petar Skok, Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, Z., 1971, v. 1, p. 28, alem: mislim da se u alem može da sakriva grčka riječ adāmas »dijamant« ... Ali treba pomišljati i na to da se može raditi o istoj riječi alemande, koja dolazi u spomenutom starofrancuskom Pelerinage-M

      Further reading

      [edit]
      • alem”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

      Turkish

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Ottoman Turkish علم (alem), from Arabic عَلَم (ʕalam).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): [aˈlæm]
      • Hyphenation: a‧lem

      Noun

      [edit]

      alem (definite accusative alemi, plural alemler)

      1. banner
      2. flag
      3. The crescent made out of bronze or copper placed at the peak of minarets and flags.

      Declension

      [edit]
      Declension of alem
      singular plural
      nominative alem alemler
      definite accusative alemi alemleri
      dative aleme alemlere
      locative alemde alemlerde
      ablative alemden alemlerden
      genitive alemin alemlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular alemim alemlerim
      2nd singular alemin alemlerin
      3rd singular alemi alemleri
      1st plural alemimiz alemlerimiz
      2nd plural aleminiz alemleriniz
      3rd plural alemleri alemleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular alemimi alemlerimi
      2nd singular alemini alemlerini
      3rd singular alemini alemlerini
      1st plural alemimizi alemlerimizi
      2nd plural aleminizi alemlerinizi
      3rd plural alemlerini alemlerini
      dative
      singular plural
      1st singular alemime alemlerime
      2nd singular alemine alemlerine
      3rd singular alemine alemlerine
      1st plural alemimize alemlerimize
      2nd plural aleminize alemlerinize
      3rd plural alemlerine alemlerine
      locative
      singular plural
      1st singular alemimde alemlerimde
      2nd singular aleminde alemlerinde
      3rd singular aleminde alemlerinde
      1st plural alemimizde alemlerimizde
      2nd plural aleminizde alemlerinizde
      3rd plural alemlerinde alemlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular alemimden alemlerimden
      2nd singular aleminden alemlerinden
      3rd singular aleminden alemlerinden
      1st plural alemimizden alemlerimizden
      2nd plural aleminizden alemlerinizden
      3rd plural alemlerinden alemlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular alemimin alemlerimin
      2nd singular aleminin alemlerinin
      3rd singular aleminin alemlerinin
      1st plural alemimizin alemlerimizin
      2nd plural aleminizin alemlerinizin
      3rd plural alemlerinin alemlerinin

      References

      [edit]
      • alem”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu