Jump to content

budzić

From Wiktionary, the free dictionary

Old Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Proto-Slavic *budìti. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): (10th–15th CE) /bud͡ʑʲit͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /bud͡ʑʲit͡ɕʲ/

    Verb

    [edit]

    budzić impf

    1. (hapax legomenon) to awaken
      • 1874-1891 [XV med.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XXV, page 157:
        Budzy wolą movet enim liberum
        [Budzi wolą movet enim liberum]

    Derived terms

    [edit]
    verbs
    [edit]

    Descendants

    [edit]
    • Polish: budzić
    • Silesian: budzić

    References

    [edit]

    Polish

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Old Polish budzić.

      Pronunciation

      [edit]
       
      • Audio 1; budzić:(file)
      • Audio 2; budzić:(file)
      • Audio 3; budzić się:(file)
      • Rhymes: -ud͡ʑit͡ɕ
      • Syllabification: bu‧dzić

      Verb

      [edit]

      budzić impf (perfective obudzić)

      1. (transitive) to awaken, to wake, to wake up, to stir (to interrupt someone's sleep) [with z (+ genitive) ‘from what’; or with instrumental ‘with what’]
        Synonyms: przebudzać, zbudzać
        Antonym: usypiać
      2. (transitive) to awaken, to wake, to wake up, to stir (to bring out of some state) [with z (+ genitive) ‘from what’; or with do (+ genitive) ‘to/for what’]
        Synonyms: przebudzać, zbudzać
      3. (transitive) to awaken, to stir (to evoke some reactions, e.g. attitudes or feelings) [with w (+ locative) ‘in whom’; or (proscribed) with u (+ genitive) ‘in whom’]
        Synonyms: wzbudzać, zbudzać
      4. (transitive, Kuyavia, agriculture) to stir (to move beetroots with a hoe, etc.)
      5. (transitive, obsolete) to encourage, to arouse
        Synonym: pobudzać
      6. (transitive, Middle Polish) to heal, to cure, to treat
        Synonym: leczyć
      7. (reflexive with się) to awaken, to wake up (to stop sleeping, to become awake) [with z (+ genitive) ‘from what’]
        Synonyms: przebudzać się, wybudzać się, zbudzać się
        Antonyms: usypiać, zasypiać
        Budziłem się kilka razy w nocy.I woke up a few times during the night.
      8. (reflexive with się) to wake up (to regain a sense of reality) [with z (+ genitive) ‘from what’]
        Synonyms: przebudzać się, przytomnieć, wybudzać się, zbudzać się
      9. (reflexive with się) to wake up (to become active after a period of inactivity) [with z (+ genitive) ‘from what’; or with do (+ genitive) ‘to/for what’]
        Synonyms: odradzać się, przebudzać się, wybudzać się, zbudzać się
      10. (reflexive with się, of internal phenomena, e.g. feelings) to awaken (to arise as a result of some circumstances or events) [with w (+ locative) ‘in whom’; or (proscribed) with u (+ genitive) ‘in whom/what’]
        Synonyms: przebudzać się, rodzić się, wzbudzać się, zbudzać się
        Hypernym: powstawać

      Conjugation

      [edit]
      Conjugation of budzić impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive budzić
      present tense 1st budzę budzimy
      2nd budzisz budzicie
      3rd budzi budzą
      impersonal budzi się
      past tense 1st budziłem,
      -(e)m budził
      budziłam,
      -(e)m budziła
      budziłom,
      -(e)m budziło
      budziliśmy,
      -(e)śmy budzili
      budziłyśmy,
      -(e)śmy budziły
      2nd budziłeś,
      -(e)ś budził
      budziłaś,
      -(e)ś budziła
      budziłoś,
      -(e)ś budziło
      budziliście,
      -(e)ście budzili
      budziłyście,
      -(e)ście budziły
      3rd budził budziła budziło budzili budziły
      impersonal budzono
      future tense 1st będę budził,
      będę budzić
      będę budziła,
      będę budzić
      będę budziło,
      będę budzić
      będziemy budzili,
      będziemy budzić
      będziemy budziły,
      będziemy budzić
      2nd będziesz budził,
      będziesz budzić
      będziesz budziła,
      będziesz budzić
      będziesz budziło,
      będziesz budzić
      będziecie budzili,
      będziecie budzić
      będziecie budziły,
      będziecie budzić
      3rd będzie budził,
      będzie budzić
      będzie budziła,
      będzie budzić
      będzie budziło,
      będzie budzić
      będą budzili,
      będą budzić
      będą budziły,
      będą budzić
      impersonal będzie budzić się
      conditional 1st budziłbym,
      bym budził
      budziłabym,
      bym budziła
      budziłobym,
      bym budziło
      budzilibyśmy,
      byśmy budzili
      budziłybyśmy,
      byśmy budziły
      2nd budziłbyś,
      byś budził
      budziłabyś,
      byś budziła
      budziłobyś,
      byś budziło
      budzilibyście,
      byście budzili
      budziłybyście,
      byście budziły
      3rd budziłby,
      by budził
      budziłaby,
      by budziła
      budziłoby,
      by budziło
      budziliby,
      by budzili
      budziłyby,
      by budziły
      impersonal budzono by
      imperative 1st niech budzę budźmy
      2nd budź budźcie
      3rd niech budzi niech budzą
      active adjectival participle budzący budząca budzące budzący budzące
      passive adjectival participle budzony budzona budzone budzeni budzone
      contemporary adverbial participle budząc
      verbal noun budzenie

      Derived terms

      [edit]
      nouns
      [edit]
      adjectives
      nouns

      Further reading

      [edit]

      Silesian

      [edit]

      Etymology

      [edit]

        Inherited from Old Polish budzić.

        Pronunciation

        [edit]

        Verb

        [edit]

        budzić impf

        1. (transitive) to awaken, to wake, to wake up, to stir (to interrupt someone's sleep)
        2. (transitive) to awaken, to wake, to wake up, to stir (to cause; to entice)
        3. (transitive) to awaken, to stir (to evoke some reactions, e.g. attitudes or feelings)
        4. (reflexive with sie) to awaken, to wake up (to stop sleeping, to become awake)

        Conjugation

        [edit]
        Conjugation of budzić impf
        person singular plural
        masculine feminine neuter virile nonvirile
        infinitive budzić
        present tense 1st budzã budzymy
        2nd budzisz budzicie
        3rd budzi budzōm
        past tense 1st budziłch,
        budziłech,
        budził żech
        budziłach
        budziła żech
        budziłoch1)
        budziło żech
        1)
        budzilimy,
        budzilichmy
        budziłymy,
        budziłychmy
        2nd budziłś,
        budziłeś,
        budził żeś
        budziłaś
        budziła żeś
        budziłoś1)
        budziło żeś
        1)
        budziliście,
        budzili żeście
        budziłyście,
        budziły żeście
        3rd budził budziła budziło budzili budziły
        future tense 1st bydã budził,
        bydã budzić
        bydã budziła,
        bydã budzić
        bydã budziło,1)
        bydã budzić
        bydymy budzili,
        bydymy budzić
        bydymy budziły,
        bydymy budzić
        2nd bydziesz budził,
        bydziesz budzić
        bydziesz budziła,
        bydziesz budzić
        bydziesz budziło,1)
        bydziesz budzić
        bydziecie budzili,
        bydziecie budzić
        bydziecie budziły,
        bydziecie budzić
        3rd bydzie budził,
        bydzie budzić
        bydzie budziła,
        bydzie budzić
        bydzie budziło,
        bydzie budzić
        bydōm budzili,
        bydōm budzić
        bydōm budziły,
        bydōm budzić
        pluperfect tense2)
        1st bōłch budził,
        bōłech budził,
        bōł żech budził
        byłach budziła
        była żech budziła
        byłoch budziło1)
        było żech budziło
        1)
        byli my budzili,
        bylichmy budzili
        były my budziły,
        byłychmy budziły
        2nd bōłś budził,
        bōłeś budził,
        bōł żeś budził
        byłaś budziła
        była żeś budziła
        byłoś budziło1)
        było żeś budziło
        1)
        byliście budzili,
        byli żeście budzili
        byłyście budziły,
        były żeście budziły
        3rd bōł budził była budziła było budziło1)
        były my budzili,
        byłychmy budzili
        były budziły
        conditional 1st bych budził bych budziła byście budzili by my budziły,
        bychmy budziły
        2nd byś budził byś budziła byście budzili byście budziły
        3rd by budził by budziła by budziło by budzili by budziły
        imperative 1st niych budzã budźmy
        2nd budź budźcie
        3rd niych budzi niych budzōm
        active adjectival participle budzōncy budzōncŏ budzōnce budzōncy budzōnce
        passive adjectival participle budzōny budzōnŏ budzōne budzyni budzōne
        verbal noun budzynie
        1) Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.
        2) The pluperfect is either archaic or obsolete and now used for conditional in the past.

        Further reading

        [edit]
        • budzic in dykcjonorz.eu
        • budzić in silling.org
        • Henryk Jaroszewicz (2022), “budzić (siã)”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 66
        • Eugeniusz Kosmała (2023), Dykcjōnôrz Polsko-Ślonskiy (in Silesian), b, page 120