condoleren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Latin condoleō.

Verb[edit]

condoleren

  1. (transitive) to condole, offer one's condolences

Inflection[edit]

Inflection of condoleren (weak)
infinitive condoleren
past singular condoleerde
past participle gecondoleerd
infinitive condoleren
gerund condoleren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular condoleer condoleerde
2nd person sing. (jij) condoleert condoleerde
2nd person sing. (u) condoleert condoleerde
2nd person sing. (gij) condoleert condoleerde
3rd person singular condoleert condoleerde
plural condoleren condoleerden
subjunctive sing.1 condolere condoleerde
subjunctive plur.1 condoleren condoleerden
imperative sing. condoleer
imperative plur.1 condoleert
participles condolerend gecondoleerd
1) Archaic.

Related terms[edit]