desoriënteren
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from French désorienter.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]desoriënteren
- (transitive) to disorientate
Inflection
[edit]Conjugation of desoriënteren (weak) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | desoriënteren | |||
past singular | desoriënteerde | |||
past participle | gedesoriënteerd | |||
infinitive | desoriënteren | |||
gerund | desoriënteren n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | desoriënteer | desoriënteerde | ||
2nd person sing. (jij) | desoriënteert, desoriënteer2 | desoriënteerde | ||
2nd person sing. (u) | desoriënteert | desoriënteerde | ||
2nd person sing. (gij) | desoriënteert | desoriënteerde | ||
3rd person singular | desoriënteert | desoriënteerde | ||
plural | desoriënteren | desoriënteerden | ||
subjunctive sing.1 | desoriëntere | desoriënteerde | ||
subjunctive plur.1 | desoriënteren | desoriënteerden | ||
imperative sing. | desoriënteer | |||
imperative plur.1 | desoriënteert | |||
participles | desoriënterend | gedesoriënteerd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |