dierlijk
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From dier (“animal”) + -lijk. Compare German tierlich.
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]dierlijk (comparative dierlijker, superlative dierlijkst)
- (literally) animal, relating to fauna
- made of animal(s) (parts), such as furs and edible species
- (derogatory) beastly, subhuman, inhumane, etc.
- (figuratively) instinctive, primitive
Declension
[edit]| Declension of dierlijk | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | dierlijk | |||
| inflected | dierlijke | |||
| comparative | dierlijker | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | dierlijk | dierlijker | het dierlijkst het dierlijkste | |
| indefinite | m./f. sing. | dierlijke | dierlijkere | dierlijkste |
| n. sing. | dierlijk | dierlijker | dierlijkste | |
| plural | dierlijke | dierlijkere | dierlijkste | |
| definite | dierlijke | dierlijkere | dierlijkste | |
| partitive | dierlijks | dierlijkers | — | |
Synonyms
[edit]Antonyms
[edit]Derived terms
[edit]Descendants
[edit]- Afrikaans: dierlik